12 dzieci, których niepokojące wspomnienia wprawiły rodziców w osłupienie

Historia 4:

Historia 5: Dziadek w wannie
Podczas kąpieli czteroletnia dziewczynka nagle oznajmiła mamie: „Kiedy byłaś mała, byłem twoim dziadkiem”. Rodzice patrzyli na nią zszokowani. Dziewczynce nigdy nie opowiadano zbyt wiele o historii rodziny, a jej dziadek zmarł, gdy matka dziewczynki była jeszcze młodsza niż ona teraz.

Historia 6:
Moja trzyletnia córka, kiedy patrzyliśmy przez okno, powiedziała mimochodem: „Kiedy byłam w twoim wieku, miałam czarnego kota”. Zapytałam: „A, a jak miał na imię twój kot?”. Odpowiedziała: „Nie miał imienia, ale mój syn miał na imię Ira”. Nigdy wcześniej nie słyszała tego imienia.

Historia 7: Dom zniszczony przez wulkan
Pewien ojciec pamiętał, jak pytał swojego małego syna o dziwną wypowiedź. Chłopiec mówił o „domu, który mieliście razem z dziadkiem”. Nigdy nie mieli domu z dziadkiem, więc ojciec zapytał o szczegóły. Chłopiec bez wahania odpowiedział: „Ten, który spłonął przez wulkan”.

Opowieść 8:

Opowieść 9: Pseudonim z grobu
Pewien mężczyzna wspominał, jak jego dwuletni syn nadał mu kiedyś przezwisko, którego używał tylko jego zmarły dziadek. Pseudonim był osobisty, nigdy nikomu nie znany. Zdarzyło się to tylko raz, ale ta jedna chwila utwierdziła ojca w przekonaniu, że pamięć o dziadku żyje w jego dziecku.

Opowieść 11: Marzenia o Atlantydzie
Jeden z rodziców wspominał, jak ich dziecko barwnie opowiadało o innym życiu. Chłopiec twierdził, że kiedyś mieszkał na Atlantydzie i prześladowały go sny o trzęsieniach ziemi i dryfowaniu po morzu. Szczegóły były zbyt szczegółowe, by je zignorować, co sprawiło, że rodzice zastanawiali się, czy w dziecięcej wyobraźni wciąż tli się echo zapomnianych cywilizacji.

Opowieść 12:

Niezależnie od tego, czy wierzysz w poprzednie życia, duchowe wizyty, czy w nieokiełznaną wyobraźnię dzieci, nie da się zaprzeczyć, że te historie pozostawiają trwałe wrażenie. Zarówno dla rodziców, jak i dziadków przypominają one, że dzieci czasami postrzegają świat w sposób, którego nie potrafimy wyjaśnić.

Być może w swojej niewinności trzymają się prawd, o których dorośli dawno zapomnieli.