Przygotowanie ziemniaków: Ziemniaki dokładnie umyj, obierz (jeśli wolisz) i pokrój na cienkie paski przypominające frytki.
Wymieszanie składników: W dużej misce wymieszaj pokrojone ziemniaki z oliwą z oliwek, solą, papryką, czosnkiem w proszku i pieprzem.
Gotowanie: Umieść ziemniaki na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, rozkładając je równomiernie.
Pieczenie: Włóż blachę do piekarnika nagrzanego do 200°C (392°F). Piecz przez około 15 minut, aż frytki staną się złociste i chrupiące. W połowie pieczenia możesz je delikatnie przemieszać, aby równomiernie się przypiekły.
Podanie: Po wyjęciu z piekarnika podawaj gorące frytki z ulubionymi dipami!
Wskazówki dotyczące serwowania i przechowywania:
Serwowanie: Frytki najlepiej podać od razu po upieczeniu, aby zachowały swoją chrupkość. Idealnie komponują się z różnymi sosami, jak ketchup, majonez czy sos czosnkowy.
Przechowywanie: Jeśli zostaną Ci frytki, przechowuj je w szczelnie zamkniętym pojemniku w lodówce. Możesz je później podgrzać w piekarniku przez kilka minut, aby odzyskały chrupkość.
Warianty:
Frytki z batatów – Jeśli chcesz spróbować czegoś innego, zamień ziemniaki na bataty. Ich naturalna słodycz nadaje frytkom wyjątkowego smaku.
Ziołowe frytki – Dodaj do mieszanki przypraw ulubione zioła, takie jak rozmaryn, tymianek lub oregano, aby nadać frytkom intensywniejszy aromat.
Frytki z serem – Na kilka minut przed końcem pieczenia posyp frytki startym serem cheddar, aby uzyskać dodatkowy smak.
FAQ:
Czy mogę użyć innych przypraw?
Oczywiście! Możesz dostosować przyprawy do własnych preferencji, dodając np. curry, chili lub parmezan dla bardziej intensywnego smaku.
Czy muszę obierać ziemniaki?
Nie, obieranie ziemniaków jest opcjonalne. Możesz pozostawić skórkę, która dodatkowo wzbogaci smak i wartości odżywcze frytek.
Czy można przygotować frytki w inny sposób niż w piekarniku?
Tak, frytki można przygotować również w air fryerze (fryerze bez oleju), co skróci czas pieczenia i sprawi, że będą jeszcze bardziej chrupiące.
Spróbuj tego przepisu, a przekonasz się, jak łatwo można zrobić smaczne i zdrowe frytki bez smażenia!
Yo Make również polubił
“Join us tonight. We booked a table.” That was the text from my mother-in-law at 4:47 p.m., the kind of message that looks harmless until you remember who sent it. I drove past palm-lined streets and a glowing American flag outside the courthouse, told the valet to keep the Tesla close, and walked into Marcello’s—the same Los Angeles spot where we’d toasted our rehearsal dinner six years ago. Everyone was already there: Father-in-law Leonard with his Scotch, my sister-in-law Isabelle tethered to her phone, my mother-in-law Josephine wearing that country-club smile. And between them sat a woman in red. Younger, camera-ready, the sort of beautiful that doesn’t blink when men stare. “Samantha,” Josephine purred, “meet Cassidy—the woman who will replace you.” The kind of sentence you only hear in America when a family mistakes a marriage for a merger. The envelope hit my plate and burst open: Petition for Dissolution of Marriage. Isabelle didn’t even look up when she said, “Do us a favor and sign. We’re all sick of looking at you.” Father-in-law raised his glass—“to new beginnings and better choices”—and the table laughed like we were in on the same joke. Cassidy tilted her head, listing my life the way you’d rattle off a shopping cart: the house, the car, the office I’d carved out of the spare bedroom. “I’ve already picked a bedroom,” she added, like my home was a catalog and she’d circled her size in red. In the window, I could see the U.S. flag reflected from the street, flapping steadily like a metronome, and it made the whole scene look strangely patriotic in the worst way. They weren’t cruel because they were strong; they were cruel because they thought I wasn’t. That’s the thing about people who run their lives like a boardroom—they assume you didn’t bring a pen. I stacked the papers neatly. I smiled like a woman who knew the punchline and could wait. “This is quite an ambush,” I said, “very well planned.” Josephine glowed: “I knew you’d see reason.” Reason. As if a family could vote you off the island and call it integrity. The waiter poured wine I couldn’t taste; the room hummed with that soft, expensive noise that says Los Angeles on a Tuesday. Cassidy leaned in, all jasmine and triumph: “Guess I’ll be taking over everything.” Here’s the part they never see coming: when the quiet one stops playing small. My hands were no longer shaking; my voice wasn’t either. The pen clicked in my fingers like a trigger I’d learned not to fear. I looked at my husband, the man who wouldn’t meet my eyes, and then at the woman in red. I kept my tone sweet, almost apologetic, the way American manners taught us to soften a blade before we use it. “By the way,” I said, like it was an afterthought, “the house is in my name, not his.” (Full version is in the first comment.)
Mój mąż zostawił mnie dla swojej kochanki po 36 latach, ale wiadomość tekstowa z jego smartwatcha zmieniła wszystko
Jak przygotować proszek rozmarynowy: przewodnik krok po kroku
Zaskakujący trik na czyszczenie toalet folią aluminiową, o którym chciałbyś wiedzieć wcześniej