Witamina D jest niezwykle ważna dla zdrowia, wspierając prawidłowe funkcjonowanie kości, układu immunologicznego i ogólnego stanu organizmu. Jednak wiele osób ma problem z dostarczeniem odpowiedniej dawki tej substancji poprzez dietę. Szczególnie w sezonach zimowych, kiedy nasze ciało ma mniej możliwości skutecznego wytworzenia witaminy D pod wpływem promieniowania słonecznego, warto poszerzyć swoją dietę o produkty, które mogą pomóc w utrzymaniu odpowiedniego poziomu tej substancji.
Produkty bogate w witaminę D
- Promienie Słoneczne (Sunlight)
Najnaturalniejszym źródłem witaminy D są promienie UVB słońca. Skorupa skóry produkuje witaminę D pod wpływem światła słonecznego. Jednak w zależności od lokalizacji geograficznej, pory roku i czasu dnia, dostępność naturalnego źródła może być ograniczona. - Tuna
Tuna jest bogatym źródłem witaminy D. Wersja konserwowa lub świeża ryba jest szczególnie przydatna, ponieważ zawiera znaczące ilości tej substancji. Dodaj ją do sałat, kanapek lub jednogarnkowych dań, aby zwiększyć jej spożycie. - Pomarańcza (Orange)
Pomarańcza, choć nie jest głównym źródłem witaminy D, jest bogata w witaminę C, która wspiera absorpcję innych witamin i minerałów, w tym witaminę D. Mogą one wspierać wzajemne działanie składników odżywczych w Twojej diecie. - Masło (Butter)
Masło jest popularnym dodatkiem do wielu potraw, a także bogatym źródłem witaminy D. Dodaj je do pieczywa, sosów czy przekąsek, by zwiększyć ich wartości odżywcze. - Jogurt (Yogurt)
Jogurt jest nie tylko smaczny, ale również doskonały sposób na zwiększenie spożycia witaminy D. Wybierz jogurty bez dodatków cukru lub z minimalną ilością cukru, aby uniknąć nadmiaru kalorii. - Jaja (Eggs)
Żółtko jajka jest bogate w witaminę D. Jaja można gotować na różne sposoby – sadzone, na miękko lub na twardo – aby uzyskać maksymalną korzyść od tej wartości odżywczej.
Jak zwiększyć spożycie witaminy D?
zobacz więcej na następnej stronie
Reklama
Yo Make również polubił
Podczas kolacji zaręczynowej moja przyszła teściowa zadrwiła: „Po ślubie musisz rzucić pracę, żeby służyć mężowi. Pensja nauczycielki i matka woźnej nie wystarczą na utrzymanie. Mój syn zarabia, więc on podejmuje decyzje”. Odłożyłam widelec. „Masz rację”. Kiedy dyrektor restauracji skłoniła się przede mną i powiedziała: „Pani Przewodnicząca”, jej wyraz twarzy był bezcenny.
7 ostrzegawczych objawów zawału serca, których nie należy ignorować
Popraw swoje zdrowie dzięki tym DWÓM przepisom na MOCNE SOKI!
To historia przełomu. Historia kobiety, która po ponad dwudziestu latach wyzysku finansowego i przemocy emocjonalnej w rodzinie adopcyjnej postanowiła odejść, nie oglądając się za siebie. Opowieść o zerwaniu, odzyskaniu jasności i odbudowie, zrodzona podczas urodzinowej kolacji w Las Vegas. Mam na imię Nia i mam trzydzieści sześć lat. Noc, w której wszystko się dla nich zatrzymało – a dla mnie wszystko się zaczęło – miała miejsce w prywatnej restauracji w Bellagio, z okazji siedemdziesiątych piątych urodzin mojego ojca adopcyjnego. Sześćdziesięciu gości, absurdalnie drogie kwiaty, szampan vintage… i moje dwoje dzieci, Riley (10 lat) i Mason (8 lat), usadowionych przy małym stoliku z boku. Ich talerze pozostały puste. Na wyraźne polecenie mojej matki adopcyjnej nie podano im żadnego jedzenia. Na oczach wszystkich uniosła kieliszek i oznajmiła: „Prawdziwy syn i prawdziwi wnukowie jedzą pierwsi. Jej wnuki poczekają na resztki”. Mój brat wtrącił się. Niektórzy goście się śmiali. Inni filmowali. Nie krzyczałam. Nie protestowałam. Po prostu wzięłam dzieci za ręce i wyszłam. Dwadzieścia dwie minuty, dwadzieścia dwa lata W prywatnej windzie, która wiozła nas z powrotem do naszego apartamentu, poczułam, że coś się kompletnie rozpada. Moje dzieci nie jadły od rana. Widząc, jak zasypiają natychmiast, wyczerpane, zrozumiałam, że nie dam rady dłużej. Odkąd skończyłam czternaście lat – czyli od momentu, w którym zostałam adoptowana – ta rodzina nigdy nie traktowała mnie jak córki, lecz jak zasób. Samodzielnie finansowałam studia, czynsz, prywatne szkoły, opłaty sądowe, remonty, a nawet osobiście gwarantowałam wielomilionowy penthouse. Zawsze w imię „rodziny”. Zawsze pod pretekstem wdzięczności. Tego wieczoru postanowiłem, że trzeba to powstrzymać. W niecałe dwadzieścia dwie minuty wycofałem fundusze uniwersyteckie, które sam finansowałem, anulowałem osobistą gwarancję na penthouse i wstrzymałem wszystkie ukryte miesięczne płatności. Bez konfrontacji. Bez żadnych zapowiedzi. Po prostu odbierając to, czego nigdy nie dostałem dobrowolnie.