Kluczowe informacje o niebezpiecznej bakteryjnej infekcji wywołanej przez Vibrio vulnificus
Historia 71-letniego mężczyzny, który po spożyciu surowych owoców morza, takich jak sushi, musiał przejść przez trudny i dramatyczny proces amputacji części dłoni oraz przedramienia, wstrząsnęła opinią publiczną i stanowiła bolesne przypomnienie, jak ogromne zagrożenie może kryć się w od pozór niewinnych posiłkach i kontaktach z wodami morskimi.
Bakteria Vibrio vulnificus, wywołująca niezwykle agresywną i poważną infekcję, jest powszechna w zanieczyszczonych surowych owocach morza i skorupiakach. Zjawisko to często nie daje żadnych objawów, albo objawy pojawiają się bardzo szybko i mogą prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń tkanek, a nawet do śmierci.
Symptomy, pierwsze oznaki i …
Symptomy, pierwsze oznaki i jak rozpoznać zagrożenie – ważne informacje dla każdego, kto spożywa owoce morza lub spędza czas nad wodami morskimi
W przypadku zarażenia bakterią Vibrio vulnificus, objawy rozwijają się zwykle bardzo gwałtownie, a ich rozpoznanie jest kluczowe dla ratowania życia. Należy zwrócić uwagę na pierwsze sygnały alarmowe, które mogą pojawić się już w ciągu kilkunastu godzin od kontaktu z zakażoną wodą lub surowymi owocami morza:
Nagłe obrzęki kończyn – szczególnie bolesne i szybko się powiększające
Duże pęcherze na skórze – zagrażające rozwojem martwicy
Yo Make również polubił
Magia sody oczyszczonej: ukryty klejnot w arsenale środków do konserwacji domu
Brioszki – 5 minut, rozpływają się w ustach już od pierwszego kęsa, łatwe do zrobienia… …podam przepis w zamian za proste podziękowanie
9 powodów, dla których warto codziennie pić napój z ogórka, imbiru, mięty, cytryny i wody
Podczas kolacji z okazji Święta Dziękczynienia mój ojciec z dumą oznajmił, że finalizuje sprzedaż rodzinnego biznesu i że nic nie dostanę. Moje rodzeństwo wiwatowało, jakby w końcu wygrało. Uśmiechnąłem się. „Tato” – zapytałem spokojnie – „Kto to kupuje?”. Z dumą oznajmił: „Everest Capital. To wielomilionowa transakcja”. Powoli upiłem łyk wina i powiedziałem: „Tato, ja…”. W sali zapadła cisza.