Każdej nocy mała dziewczynka budzi się z krzykiem i płaczem: „Nie, to boli!”. Jej ojciec postanawia odkryć prawdę stojącą za tymi koszmarami… a to, czego się dowiaduje, przeraża go.

Każdej nocy mała dziewczynka budzi się z krzykiem i płaczem: „Nie, to boli!”. Jej ojciec postanawia odkryć prawdę stojącą za tymi koszmarami… a to, czego się dowiaduje, przeraża go.

Każdej nocy ciszę w domu Smithów przerywał ten sam drżący głos.

Ośmioletnia Emily budziła się gwałtownie, cała spocona, a jej krzyki niosły się echem po pokojach: „Nie! Przestań! To boli!” »

Jej ojciec, Daniel, natychmiast podbiegał i zastawał ją skuloną w łóżku, kurczowo obejmując ją w swoich kruchych ramionach, a po jej bladych policzkach spływały łzy.

Na początku Daniel myślał, że to tylko przelotne koszmary, być może wywołane przez jakiś straszny film albo stres. Uspokajał ją szeptem:

„To tylko sen, moja księżniczko. Tata tu jest”. Ale każdej nocy powtarzał się ten sam scenariusz.

Słowa Emily były takie same, zabarwione strachem: „Nie, proszę, przestań… Nie dotykaj mnie… To boli”.

Daniel zrozumiał wtedy, że to nie były zwykłe sny. Coś się za nimi kryło.

Pewnego ranka próbował delikatnie ją przepytać.

Siedząc przy stole, z drżącymi rękami, Emily unikała jego wzroku. Kiedy zapytał ją, czy ktoś ją krzywdzi, pospiesznie odpowiedziała:

„To tylko sen, tato”. Po czym pobiegła do swojego pokoju. Daniel czuł w głębi duszy, że ukrywa prawdę, która jest zbyt ciężka.
Tej nocy, zamiast po prostu ją pocieszać, został przy niej, uważnie słuchając jej szeptów. I nagle wyrwały mu się słowa: „Nie, wujku Mike, proszę, przestań!” »

Serce Daniela zamarło. To nie były koszmary, a wspomnienia.