ADOPTACJA DZIECKA ZNALEZIONEGO U SĄSIADA — 13 LAT PÓŹNIEJ JEGO OJCIEC ZATRZYMAŁ SIĘ W MOIM PROGU

ADOPTACJA DZIECKA ZNALEZIONEGO U SĄSIADA — 13 LAT PÓŹNIEJ JEGO OJCIEC ZATRZYMAŁ SIĘ W MOIM PROGU

Nigdy nie zapomnę dnia, w którym znalazłem dziecko w wózku, a także płaczące niemowlę, u progu domu mojej sąsiadki Leny. Lena była równie zszokowana jak ja.

Obawiając się, że stało się coś strasznego, udałem się na policję, mając nadzieję, że znajdę rodziców dziecka. Ale dni zamieniły się w tygodnie, a nikt się nie pojawił.

W końcu mój mąż i ja adoptowaliśmy go i nazwaliśmy Tima.
Byliśmy szczęśliwą rodziną przez osiem lat, aż do śmierci męża, która zostawiła mnie samą z wychowywaniem Timy.

Pomimo tej straty, odnaleźliśmy razem radość.

Ale nigdy nie wyobrażałam sobie, że 13 lat po tym, jak Tima pojawiła się w moim życiu, jej biologiczny ojciec zapuka do moich drzwi.

To był zwykły wtorek. Jeden z tych dni, które stają się rutyną i pozostają niezauważone. Właśnie skończyłam sprzątać po kolacji, a moje dłonie wciąż pachniały czosnkiem i sosem pomidorowym, gdy zadzwonił dzwonek do drzwi.

Nie spodziewałam się nikogo. Cała rodzina i przyjaciele wiedzieli, że wolę ciszę wieczorami, więc to było nietypowe.

Otworzyłam drzwi i zobaczyłam mężczyznę. Po jego napiętej postawie i sposobie, w jaki niezręcznie poprawiał marynarkę, poznałam, że najwyraźniej nie jest przyzwyczajony do takich niespodziewanych gości.

Jego oczy – ciepłe, brązowe – natychmiast przykuły moją uwagę i poczułam przypływ znajomej reakcji, choć początkowo nie rozumiałam dlaczego.

„Przepraszam, że przeszkadzam” – powiedział lekko drżącym głosem. „Ale… czy pani jest panią Larisą Sokołową?”

Skinęłam głową, wciąż nie rozumiejąc, kim on jest.