Biały pasażer ukradł czarnoskóremu chłopcu miejsce w pierwszej klasie: „Czarni nie mają pieniędzy, żeby siedzieć na tym miejscu, zejdźcie i usiądźcie tam”. Zakończenie sprawiło, że pasażer tego pożałował…

Bramki wejściowe huczały od gwaru, gdy pasażerowie wchodzili na pokład samolotu.
Wśród nich był Marcus, młody czarnoskóry chłopak, pewnie kroczący przejściem. To był jego pierwszy samotny lot długodystansowy i był zachwycony. Na jego bilecie widniał numer 2A, upragnione miejsce w pierwszej klasie. Myślał o tym od kilku dni, wyobrażając sobie relaks w luksusie, niczym dorośli z kolorowych magazynów lotniczych.

Ale kiedy zobaczył rząd, jego podekscytowanie opadło. Siedział tam już biały mężczyzna w drogim garniturze z gazetą rozciągniętą na kolanach. Marcus zatrzymał się, wziął oddech i uprzejmie powiedział: „Przepraszam pana, to moje miejsce”.

Mężczyzna opuścił gazetę, mrużąc oczy. Z szyderczym uśmieszkiem odpowiedział: „Twoje miejsce? Nie bądź śmieszny. Czarni nie mają pieniędzy, żeby tu siedzieć. Idź na tył, tam twoje miejsce”. Jego słowa ociekały pogardą, tnąc Marcusa niczym ostrze.

Marcus przełknął ukłucie, zachowując spokój. „Mam bilet na 2A” – powiedział, pokazując kartę pokładową. Mężczyzna zignorował go, przewracając stronę gazety, jakby Marcus był niewidzialny. Dla chłopca, który pierwszy raz podróżował samodzielnie, było to druzgocące wprowadzenie w ohydę uprzedzeń.

Podeszła stewardesa, a Marcus cicho zademonstrował jej gest. Na jej twarzy pojawiło się zaskoczenie, ale zanim zdążyła interweniować, mężczyzna z baru powtórzył: „Ta kabina nie jest dla takich jak ty”. Jego głos niósł się, przyciągając wzrok siedzących obok pasażerów.

Napięcie zapierało dech w piersiach.