Kiedy mój mąż odszedł, moi teściowie zostawili mnie z niczym. Wtedy prawnik ujawnił prawdę, która odmieniła mój los.

Mam na imię Ana. Przez lata pracowałam jako skromna bibliotekarka w cichym miasteczku, pewna, że ​​moje życie pozostanie spokojne i bezproblemowe. Nigdy nie przypuszczałam, że jedno spotkanie zmieni moje przeznaczenie na zawsze.
Po raz pierwszy spotkałam Davida Rodrigueza podczas zbiórki książek. Był zamyślony, opanowany i urzekający. Nigdy bym nie zgadła, że ​​należy do jednej z najbogatszych dynastii w kraju, właścicieli rozległego imperium przemysłowego. David ukrywał swój spadek, ponieważ chciał być ceniony za siebie, a nie za swój majątek. Kochałam go, nigdy jego miliony.

Jego rodzice, Isabel i Fernando, nienawidzili mnie od samego początku. Ich chłód, ostre uwagi, obojętność… wszystko to wskazywało, że w ich elitarnym świecie bibliotekarka nie miała miejsca. Zignorowali nasz ślub, ale mimo to mieszkałam z Davidem przez trzy szczęśliwe lata.

Aż wszystko się rozpadło. Pewnego ranka zadzwonił telefon: David zasłabł na spotkaniu. Zanim dotarłam do szpitala, już go nie było. Miał zaledwie trzydzieści dwa lata.

Wywłaszczenie
Pogrzeb stał się torturą. Isabel kontrolowała każdą sytuację, wymazując moją obecność jako jego żony. Wkrótce potem upokorzenie stało się nie do zniesienia: ciężarówki pod moim domem, strażnicy i bezlitosny rozkaz – miałam dwie godziny na odejście.

„Wyjeżdżasz z niczym” – syknęła Isabel.

Wyszłam załamana, wierząc, że straciłam wszystko: męża, dom, rodzinę. Nie wiedziałam, że David zostawił mi sekret na tyle potężny, że mógł wstrząsnąć imperium Rodrígueza.

Ukryta prawda
Kilka dni później zadzwonił do mnie prawnik Arturo Pineda. Spotkaliśmy się w kawiarni i cicho przyznał, że upubliczniony testament nie był autentyczny.

David sporządził tajny testament, w którym przekazał mi połowę swojego majątku, w tym znaczne udziały w firmie.

„Twoi teściowie zakopali ten dokument” – wyjaśnił Arturo. „Ale zgodnie z prawem możesz go zażądać”.

W tym momencie coś we mnie zahartowało się na zawsze: nie byłam już bezsilną wdową, ale kobietą gotową walczyć o to, co prawnie mi się należało.

Pierwsze kroki
Wprowadziłam się do maleńkiego mieszkania przyjaciółki. Spałam na jej sofie, ale nic mnie to nie obchodziło. Codziennie studiowałam dokumenty z Arturo. Wśród nich znalazłam nagranie Davida:

—„Ano, jeśli to oglądasz, to znaczy, że mnie nie ma. Ufam ci ponad wszystko. Nie bój się, siła jest w tobie”.

Szlochałam, ale ta wiadomość stała się moją największą siłą napędową.