Moja młodsza siostra Betra:yed ukradła mi narzeczonego — więc zrobiłem jej niespodziankę na dzień ślubu, której nigdy nie zapomni

Siostra Paige porywa jej narzeczonego, a zdrada to za mało; chce uczcić swoje małe zwycięstwo. Rok później przychodzi zaproszenie. Erica wychodzi za mąż za mężczyznę, którego poślubiła, i chce, żeby Paige poszła. Jednak Erica nie wie, że Paige ma plan. I zanim noc dobiegnie końca, wymarzony dzień panny młodej legnie w gruzach.

Nie miałam być na tym ślubie.

To było oczywiste po ukradkowych spojrzeniach i szeptach, które słyszałam, idąc przez ogromną salę.

Przyznam, że wystrój wesela był spektakularny. Erica poświęciła czas na stworzenie atmosfery w odcieniach złota i kości słoniowej. Goście przybyli w drogich sukniach i smokingach. Wszystko było piękne.

Jednak żadna elegancja nie była w stanie ukryć zgnilizny pod powierzchnią.

To nie był zwykły ślub. To był jej ślub.

Erica.
Moja młodsza siostra. Złote dziecko moich rodziców. Ten, który dostawał wszystko na srebrnej tacy, podczas gdy ja ciężko pracowałam na każdy swój sukces.

A teraz?

Zabrała mi jedyną rzecz, która miała należeć do mnie.

Zdjęcie ma charakter poglądowy.
Stan.

Stan był moim narzeczonym. Był moją przyszłością. Był mężczyzną, którego kochałam i któremu ufałam, aż do pewnej nocy, kiedy wróciłam wcześniej z pracy i odkryłam ich splecionych w naszym łóżku.

Wciąż pamiętam, jak zamarł, a jego twarz wykrzywiła się ze wstydu. A co z moją siostrą? Uśmiechnęła się tylko z zadowoleniem, a jej głos był pełen radości.

„Wygrałam, Paige” – powiedziała po prostu. „Szach-mat”.

Miesiąc później ślub, który organizowałam przez ponad rok, został odwołany, a wszyscy usługodawcy próbowali zatrzymać moje zaliczki. A co z Ericą i Stanem? Nie musieli się już skradać. Byli teraz oficjalną parą.

Po tym wyjechałam z miasta na kilka tygodni, zatrzymując się w różnych motelach i pracując zdalnie. Próbowałam zostawić wszystko za sobą i w końcu mi się udało. Kiedy byłam gotowa, wróciłam do domu i sprawiłam sobie kociaka.

Wtedy przyszło zaproszenie.
A teraz, rok później, stałam w samym środku ich uroczystości, zaproszona tylko jako świadek ich rzekomego zwycięstwa.

Założę się, że to moi rodzice ją do tego zmusili. Gdyby Erica postawiła na swoim, nie zaprosiłaby mnie. Może tylko by się chełpiła. Była okrutna jak cholera.

Ale Erica nie miała pojęcia i nikt nie wiedział, że nie ma mnie tu dziś wieczorem, by opłakiwać moją stratę.

Byłam tu, by Erica nigdy nie zapomniała tego, co mi zrobiła. I nigdy nie zapomni niespodzianki, którą przygotowałam na jej ślub.

Ceremonia była jak we mgle. Stałam z tyłu, ledwo słuchając, jak urzędnik paplał o miłości i oddaniu. Szczerze mówiąc, to były puste słowa.

Stan, ubrany w elegancki czarny smoking, spojrzał na Ericę z uczuciem, które uznałem za fałszywe. Ona z kolei uśmiechnęła się do niego, jakby zdobyła najwspanialszy skarb ze wszystkich.

O mało się nie roześmiałem.

Zdjęcie ma charakter poglądowy.
„Ciesz się, póki możesz, kochanie” – pomyślałem, popijając szampana.

Kiedy wesele się rozpoczęło, sala wypełniła się śmiechem i brzękiem kieliszków. Na dużym ekranie za parkietem wyświetlał się pokaz slajdów z ich zaręczynowych zdjęć, na których Stan unosił Ericę w górę, a ich czoła stykały się, uśmiechając się do siebie.

Szczerze mówiąc, gdybyś nie znał historii ich spotkania, założyłbyś, że byli naprawdę szczęśliwi.

I może tak było. Może właśnie takiego rezultatu się spodziewałem.

Ale nie zamierzałem tak po prostu się poddać. Nie zamierzałem odpuścić.

Dlaczego Erica miałaby dostać szczęśliwe zakończenie, zwłaszcza po całym cierpieniu i zdradzie, których doświadczyłem?

Nie. Nie ma mowy.