Kiedy nasze dziecko i ja zachorowaliśmy, mój mąż wyjechał, aby zamieszkać z mamą, mówiąc, że mój kaszel był «zbyt denerwujący»

Walczyłem z gorączką grypową uderzającą w 102°F, dreszczami, bólami i nieustannym kaszlem — walcząc o walkę nad naszym 6-miesięcznym obciążeniem z zerową energią do stracenia. Mój mąż Andrew? Całkowicie bezużyteczne.
Tej nocy, kiedyem, aby przytulić dziecko, abym mógł odpocząć, na mnie powiedziałem: «nie mogę, twój kaszel nie pozwala mi zasnąć. Potrzebuję snu. Myślę, że byłam u mamy przez kilka dni.

Bez zastanowienia spakował się i wyszedł, nawet nie zadając sobie trudu, przez wystąpienie, jak poradziłbym sobie sam, gdy doprowadził do wystąpienia stanąć na wypadek.
Zszokowany, wysłany mu SMS-a, podłączony do wszystkiego przetworzonego. Jego odpowiedź? «Jesteś mamą. Wiesz, jak sobie z tym systemem. Twój kaszel i tak jest nie do zniesienia.”

Jakoś udało mi się uzyskać weekend. Ledwo.
Ale kiedy leżałem w łóżku, płonąc gorączką, w mojej głowie zaczął się pomysł. Jeśli Andrew zdecydował, że opuścił mnie chorego i porzuconego z naszym rozwiązaniem na ostateczny… zdecydowałem, że czas, aby zadziałać mu, który jest naprawdę przyjacielem.
Tydzień później napisał do niego: «Hej kochanie, teraz poczujesz się lepiej. Możesz zostać w domu.”

Powrót, uśmiechnięty i zrelaksowany, zupełnie nieświadomy, że idzie prosto w pułapkę.
Andrew przez drzwi, automatycznie nie odłączony od chorego i dziecka, przez do samourządzenia. Rzucił się, pocałował dziecko w świecie, jakby nic się nie stało, powiedziałem: «Cieszę się, że jesteś lepszy. Dziesięć kaszel, który mnie do szału.”
Patrzyłem na niego z aneksem kuchennym stołem, popijając herbatę, wyposażony w silniejszy moduł, który był rozdarty między wyposażeniem a zestawem.

Och, to było takie miłe mieć cały ten czas powiązania z dzieckiem, » powiedziałem spokojnie, Moje oczy skupione na nim. «Miałem nawet czas wyłączny. poświęcać dużo.”
Później, że nie zostanie złapany na tonu.
Później tej nocy, po odłożeniu dziecka, aby zostać wrzuconym do zamkniętej koperty.

«Co to jest?»zapytał, marszcząc brwi.
— Po prostu otwarte-odkryłem.
W środku była prosta kartka papierowa. S harmonogram wszystkiego, co poradziłem sobie sam, gdy byłem chory: karmienie, przebieranie się, kołysanie dziecka do snu podczas kaszlu z płuc, sterylizowanie leku podczas zawrotów głowy, a nawet pociągnięcie się do lekarza, prowadzenie naszego dziecka na piersi.

Napisałeś:
«Zdecydowałeś się, kiedy najbardziej potrzebowaliśmy. Ten wybór nastąpi z charakterystycznymi.”
strach na mnie, zdezorientowany, może nawet trochę spanikowany «Więc… co to znaczyło?”