Prześladowcy próbują obmacywać pierś czarnoskórej dziewczynki w szkole, nie wiedząc, że jest niebezpieczna

Atmosfera w stołówce liceum Jefferson była elektryzująca, pełna szoku, podziwu i nowo odkrytego szacunku dla cichej, nowej dziewczyny. Kiedy Danielle puściła nadgarstek Ethana, poczuła na sobie ciężar wszystkich spojrzeń w sali. Chłopcy, pochłonięci arogancją, nie docenili determinacji i umiejętności osoby, która wcześnie nauczyła się bronić, zarówno psychicznie, jak i fizycznie.

Danielle trenowała mieszane sztuki walki od dwunastego roku życia. Decyzję tę podjęła z inicjatywy matki, która chciała, aby jej córka potrafiła się bronić w świecie, który nie zawsze był dla niej łaskawy. Dyscyplina, skupienie i pewność siebie, które wpoiły jej godziny treningów, stały się integralną częścią jej osobowości. Jej instruktorzy zawsze podkreślali wagę powściągliwości i odpowiedzialności, ucząc ją, by korzystała ze swoich umiejętności tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.

Kiedy Ethan głaskał nadgarstek, a jego twarz pokryła się mieszaniną bólu i zażenowania, stało się jasne, że jego brawura pękła. Zach i Kyle, na chwilę oszołomieni i zamilkli, wymienili nerwowe spojrzenia, niepewni, czy kontynuować konfrontację z Danielle, czy się wycofać. Wyraz twarzy Danielle nieco złagodniał, choć jej wzrok pozostał stanowczy, wyrażając ciche ostrzeżenie, które nie wymagało dalszych wyjaśnień.