Biedny chłopiec oferuje uzdrowienie sparaliżowanemu milionerowi w zamian za resztki — i wszystko się zmienia

„Naprawdę myślisz, że uwierzę w przesądy jakiegoś dzieciaka z przedmieść?” Głos Victorii Whmmore przeciął powietrze w rezydencji niczym lodowate ostrze, a jej stalowe, niebieskie oczy wpatrywały się w stojącego przed nią dwunastoletniego chłopca.

Daniel Thompson właśnie złożył najodważniejszą propozycję w swoim życiu.

Po trzech dniach obserwowania, jak zgorzkniała kobieta wyrzuca całe talerze jedzenia, podczas gdy on i jego babcia głodowali po drugiej stronie ulicy, w końcu zapukał do jej drzwi.

„Proszę pani, nie żartowałem” – powiedział spokojnie Daniel.

„Mogę ci pomóc znowu chodzić? Potrzebuję tylko jedzenia, które miałeś wyrzucić”.

Wiktoria roześmiała się okrutnie, a dźwięk rozniósł się echem po marmurowej sali.

„Chłopie, wydałem 15 milionów dolarów na najlepszych lekarzy na świecie przez osiem lat. Naprawdę myślisz, że taki łobuz jak ty może osiągnąć to, czego nie osiągnął żaden neurochirurg?”

Victoria nie wiedziała, że ​​Daniel nie był zwykłym dzieciakiem. Choć patrzyła na niego z pogardą, on studiował każdy szczegół jej codziennej rutyny – szczegóły, których nawet lekarze nie zauważyli.

„Bierze leki na ból pleców codziennie o 14:00” – powiedział spokojnie Daniel. „Trzy białe tabletki, jedną niebieską i ciągle narzeka, że ​​marzną jej nogi – nawet w upały”.

Arogancja Victorii zachwiała się. „Skąd wiesz?”