Noc, kiedy moja rodzina zakończy się spalić prawdę — ale miłość śmierci

Ostry zapach antyseptyczny unosił się w powietrzu, wydzielał się z równym rytmem monitora serca.

Moja córka, Emily, leżała blada i nieruchoma pod plątaniną przewodów, jej mała klatka piersiowa unosiła się i opadała w delikatnym rytmie.

Nie spałam od dwóch dni, przerażona, że ​​jeśli zamknę oczy, mogę je usunąć na zawsze.

drzwi nagle się wydarzyły.

— Katarzyna! — warknęła moja siostra, Vanessa, tonem najważniejszej irytacji.

Za nią moja matka, Lorraine, ściągnęła torebkę przy piersi, jakby była jedyną rzeczą, która ją trzymała przy życiu.

Żołądek zacieł mi się w supeł. — Co robisz?

Usta Vanessy wykrzywiły się w szyderczym uśmiechu. — następstwo dwudziestu pięciu tysięcy. W następstwie pojedziemy do Europy. Masz oszczędności, prawda?

Przez chwilę myślałem, że źle usłyszałem. — Moja córka walczy o życie, a wy tu jesteście, żeby…

— Oszczędź mi dramatów — przerwała moja matka, jej oczy były lodowate.

— Zawsze byłaś egoistką, Katarzyno. Twój ojciec użytkownika ci dom, prawda? My też nam coś należy.

Powstałm z krzesła, ciało mi drżało. — Nie dotyczy to poważnie.

Vanessa przewróciła oczami. — Masz pieniądze dla swojej rodziny umierającej, ale nie dla nas? Żałosne.

Coś we mnie pękło. — Wynoście się.

Ale zanim nastąpi krok, moja matka rzuciła się do przodu.