Mój brat wykorzystał mój dom na swój ślub. Myślałam, że robię mu przysługę – aż do tygodnia później, kiedy przyjechał furgonetką przeprowadzkową i powiedział: „Zdecydowaliśmy się tu zamieszkać. Możecie znaleźć inne miejsce”. Nie miał pojęcia, że ​​wykonałam już kilka telefonów. Kiedy wjeżdżał na podjazd, mój prawnik czekał z umową w ręku. Moi znajomi obserwowali całą sytuację, a to, co się wydarzyło później… odebrało im mowę.

Nigdy nie sądziłam, że napiszę coś takiego, ale potrzebuję perspektywy osób, które nie są emocjonalnie zaangażowane w dynamikę mojej rodziny.

Ta sytuacja narasta już od miesięcy i jestem całkowicie zdezorientowany.

Nazywam się James, mam 28 lat i jestem inżynierem oprogramowania.

Pracowałem niesamowicie ciężko, aby dotrzeć do miejsca, w którym jestem dzisiaj.

Po ukończeniu studiów dostałam pracę w startupie technologicznym, który wszedł na giełdę.

Dzięki przemyślanym inwestycjom i życiu znacznie poniżej moich możliwości finansowych, w zeszłym roku udało mi się kupić dom w Północnej Kalifornii – piękną posiadłość z czterema pokojami, dużą działką i basenem.

To mój powód do dumy i radości, efekt 70-godzinnego tygodnia pracy i poświęcenia życia towarzyskiego.

Mój młodszy brat Michael, mający 25 lat, zawsze wybierał inną drogę.

Dwukrotnie przerwał studia, pracował za najniższą krajową i generalnie jest zależny finansowo od rodziców.

Mimo to zawsze był ulubieńcem rodziny – czarujący, otwarty i w jakiś sposób potrafiący przekonać wszystkich, że jego kolejny projekt okaże się wielkim sukcesem.Gry rodzinne

Nasi rodzice, Robert i Patricia, zawsze znajdowali dla niego jakieś wymówki, podczas gdy w stosunku do mnie stawiali bardzo wysokie wymagania.

Sześć miesięcy temu Michael ogłosił swoje zaręczyny z Jennifer, kobietą, z którą spotykał się od ośmiu miesięcy.

Rodzina była zachwycona, ale miałam obawy co do napiętego harmonogramu.

Podczas kolacji zaręczynowej rozmowa nieuchronnie zeszła na temat miejsca ślubu.