Dowiedzieliśmy się, że nasza córka została podmieniona zaraz po urodzeniu, a kiedy próbowaliśmy się z nią spotkać, odkryliśmy coś JESZCZE GORSZEGO…

Dowiedzieliśmy się, że nasza córka została zamieniona zaraz po urodzeniu, ale spotkanie z nią pogorszyło sprawę.

Dowiedzieliśmy się, że nasza córka została podmieniona zaraz po urodzeniu, gdy Sophie miała dziesięć lat, a gdy próbowaliśmy poznać nasze biologiczne dziecko, odkryliśmy coś jeszcze gorszego.

Nasza córka Sophie potrzebowała rutynowych badań krwi przed drobnym zabiegiem, gdy miała dziesięć lat. Lekarz wezwał nas do swojego gabinetu i powiedział, że wyniki są nieprawidłowe. Jej grupa krwi to 0-, ale mój mąż i ja mamy A-, co jego zdaniem było genetycznie niemożliwe.

Zrobiliśmy test DNA i okazało się, że Sophie nie jest spokrewniona biologicznie z żadnym z nas.

Szpital przyznał, że musiała nastąpić zamiana i podał nam dane kontaktowe do drugiej rodziny. Nasza biologiczna córka miała na imię Anna.

Tej nocy stałam w drzwiach Sophie i patrzyłam, jak śpi, z włosami rozrzuconymi na poduszce, z pluszowym jednorożcem pod pachą. Nie mogłam przestać płakać, bo kochałam ją tak samo mocno jak wcześniej. Nic w moich uczuciach się nie zmieniło; zmieniły się tylko fakty.

Mój mąż i ja postanowiliśmy jej jeszcze nie mówić. Nie chcieliśmy jej straszyć ani sprawiać, że poczuje się nie na miejscu. Najpierw musieliśmy znaleźć Annę.

Zadzwoniłem do drugiej rodziny. Odebrała kobieta.

„Cześć” – powiedziałam drżącym głosem. „Chyba w szpitalu, w którym urodziły się nasze córki, doszło do strasznej pomyłki”.

Po drugiej stronie linii zapadła długa cisza. Słyszałem cichy szum telewizora, tykanie zegara i powolny, ciężki oddech dziewczyny.

„Potrzebujemy czasu, żeby to przetworzyć” – powiedziała w końcu. „Oddzwonię do ciebie”.

Minął tydzień bez żadnego telefonu.