Przybywając wcześnie w Wigilię, dowiedziała się, że jej mąż spodziewa się dziecka z inną kobietą. Milczała, postanowiła szybko podjąć decyzję… i wszystko zmieniło się z dnia na dzień.

iedzieli mi, że nigdy mnie nie zostawią samej, a ja wtedy odczuwałam to jako miłość.

Zarządzali majątkiem do moich dwudziestych jeden lat. Kiedy nadszedł czas, odkryłem, że rodzice zostawili mi o wiele więcej, niż przypuszczałem: cztery nieruchomości na wynajem i dom z dzieciństwa, wszystkie w pełni spłacone, a także kilka dobrze zarządzanych inwestycji.

Kiedy skończyłam dwadzieścia jeden lat, zapytali, czy mogą dalej ze mną mieszkać. „Jesteśmy rodziną” – powiedziała Paula. Nie wahałam się. Byli moją opoką, kiedy mój świat się zawalił. Oczywiście, że się zgodziłam. Oczywiście, że im ufałam.

Nie wiedziałem, że oni liczą właśnie na zaufanie.

Małżeństwo zbudowane na pięknej iluzji

Zaczęliśmy spotykać się z Evanem krótko po moich dwudziestych pierwszych urodzinach. Wszyscy się tego spodziewali; wydawało się to nieuniknione. Był miły, troskliwy, delikatny – a przynajmniej tak się wtedy wydawał. Myślałam, że rozumiał mój ból lepiej niż ktokolwiek inny.

Pobraliśmy się dwa lata później w ogrodzie mojego rodzinnego domu. Paula płakała i mówiła, że ​​moja matka byłaby dumna. Dennis prowadził mnie do ołtarza. Wierzyłam w każde czułe słowo, każdy uśmiech, każdą łzę.

Po ślubie Evan zaproponował, żebyśmy przenieśli się do jednego z wynajmowanych przeze mnie mieszkań: „Do czegoś mniejszego, czegoś własnego” – powiedział. Pomysł wydał mi się rozsądny. Skupiłam się na pracy, a on zapewnił mnie, że zajmie się zarządzaniem nieruchomością.

„Za dużo pracujesz” – powiedział mi. „Pozwól mi zająć się nudnymi zadaniami”.