Kiedy moja siostra zabrała głos na przyjęciu u swojego syna, nie mogłem uwierzyć w to, co powiedziała

Nigdy nie myślałam, że zostanę wdową w wieku 34 lat. Mam na imię Bridget. Trzy miesiące temu straciłam męża Adama z powodu nagłego tętniaka. Byliśmy małżeństwem od 11 lat. Poszłam na pierwsze urodziny mojego siostrzeńca Lucasa zaledwie kilka dni po jego pogrzebie. Wtedy moja siostra Cassandra rzuciła bombę. Powiedziała, że ​​Lucas tak naprawdę jest synem Adama i pokazała wszystkim testament, w którym zapisano, że odziedziczy połowę mojego domu wartego 800 000 dolarów. Nie rozumiała, dlaczego ledwo mogłam powstrzymać się od śmiechu.

Poznaliśmy się 12 lat temu na aukcji charytatywnej dla dzieci chorych na raka. Przebił wszystkich, licytując obraz, który podziwiałam całą noc, pomagając w przygotowaniu towaru na cichą licytację. Był to akwarelowy obraz przedstawiający panoramę Bostonu o zachodzie słońca, z jaskrawymi odcieniami pomarańczu i fioletu wpadającymi do portu.

Podszedł do mnie zaraz po wygranej i wręczył mi go. „Widziałem, że patrzyłeś na to całą noc” – zauważył, a jego niebieskie oczy zmarszczyły się w kącikach, gdy się uśmiechnął. „Myślę, że to należy do ciebie”.

Adam był miły, troskliwy i zawsze chętny do pomocy. Zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia. Następnego wieczoru poszliśmy na pierwszą randkę i czułam się, jakbyśmy znali się od zawsze.

Był prawnikiem korporacyjnym, inteligentnym, ale skromnym. Był człowiekiem, który pamiętał imiona kelnerów i zadawał im szczere pytania o ich życie. Osiem miesięcy po tym, jak się poznaliśmy, poprosił mnie o ślub nad brzegiem morza, gdzie prawdziwa panorama miasta przypominała obraz, który nas połączył.