Moja rodzina przeniosła ślub mojej siostry na plaży Maui o tydzień, utworzyła tajny czat grupowy beze mnie, powiedziała wszystkim, że „nie dam rady”… i pewnego wtorku o 23:47 w Seattle otworzyłam telefon, zobaczyłam jedną wiadomość i po cichu postanowiłam, że ich „kameralne przyjęcie” będzie ostatnim kłamstwem, jakie kiedykolwiek na mój temat powiedzą.

Wiadomość grupowa pojawiła się na moim telefonie we wtorek o 23:47.

Ceremonia na plaży przeniesiona na tę sobotę. Cieszę się, że wszyscy już są. Nie mogę się doczekać, żeby świętować wielki dzień Jessiki.

Wpatrywałem się w ekran swojego mieszkania w Seattle, a kieliszek z winem zamarł mi w połowie drogi do ust.

Sobota.

Jak za cztery dni.

Zupełnie inna data niż 15 czerwca, którą zaznaczyłem w kalendarzu, poprosiłem o urlop i zarezerwowałem loty na odpowiednią porę.

Moje palce szybko przesuwały się po klawiaturze.

Czekaj, co? Ślub jest w tę sobotę? Mam to zapisane na przyszły weekend. Mój lot jest dopiero 14-tego.

Trzy kropki wskazujące, że ktoś pisze, pojawiały się, potem znikały, a potem pojawiały się ponownie.

W końcu pojawiła się odpowiedź mojej matki.

Sprawdź jeszcze raz swoją skrzynkę mailową, kochanie. Wysłaliśmy aktualizację kilka tygodni temu. Wszyscy ją dostali.

Poczułem ucisk w żołądku, gdy otworzyłem skrzynkę e-mail i wyszukałem hasło „ślub”.

Nic.

Brak aktualizacji. Brak zmiany planów. Tylko oryginalne ogłoszenie sprzed ośmiu miesięcy, wyraźnie wskazujące datę 15 czerwca.

Zadzwoniłem na komórkę mojej matki.