„Chciał upokorzyć z okazji rocznicy, nakarmił ją sałatą i wypił wino, aw zastąpić lekarza kopniak w banku i przepisami za wszystkich gości.”

„Och, Mark, już wiem, że jestem sprytny, niż myślisz.

I to jeszcze nie koniec! A oto coś, co wszyscy państwo, drodzy goście, z częstotliwością dostępu: mój członek dzieli się swoimi funduszami i dzisiaj opłaci wszystkie swoje posiłki!”

Kolor zniknął z twarzy Marka. „Emma, ​​to nie jest zabawne.”

„Nie, nie jest zabawne” — powiedziałem, po prostu się do końca. „Ale jest sprawiedliwe.”

Odwróciłem się, aby upadł, jak z moich ramion spadł ciężar ostatniej dekady.

Gdy wychodziłam, goście klaskali, a Mark odpadło w upokorzeniu.

Nie zapomni tej rocznicy. A ja też nie.

Mój mąż zostawiający góry brudnych naczyń i odmówienia ich zwykłej — pewnego dnia spędził mu lekcję.

Kuchnia Danielle była pełna, ale sprytny pomysł zmienił ją w miejscu współpracy.

Dowiedz się, jak jej kreatywny organizator doprowadził do czystych stołów i odnowienia partnerów w małżeństwie.

Nazywam się Danielle iw wieku 45 lat wiele używanych.

Jako pielęgniarka spędza czas dzienny, ułatwienie życia innego, ale w domu jest zupełnie inaczej.

Widzicie, mój mąż Mark pracuje w domu.

Zarządzanie większymi pieniędzmi niż ja, pozwala mu nazywać się „prawdziwym członkiem rodziny”.

To jego wymówka, zostawiając wszystkie obowiązki domowe mnie.

Podczas wieczoru nasza kuchnia opowiada historię zaniedbania.

„Witajcie na Górze Naczyń” — mruczę, wchodząc, i widzę, jak sterty naczynia mnie witają.

Rywalizował o rekordy wspinaczkowe.

Mark, siedząc na siedzeniu, rzuca mi luźne: „Ciężki dzień?”, nie ruszając się ani o cal.

„Tak, a teraz stał się jeszcze razuszy” — odpowiadam, na chaos w zlewie. Coś we mnie pęka. Dość.

Codziennie rano zostawiam notatkę w lodówce:

„Proszę sprzątać wszystkie naczynia, których przestrzegasz dzisiaj. Dziękuję!”

Ale często jest decyzyjna. Pod wieczór zmienił się w katastrofę.

Kubki i talerze piętrzą się chwiejnie, narzędzia o kulinarnych wyprawach Marka w ciągu dnia.

Pewnego wieczoru, balansując patelnią na chwiejnej stosie misek, sprawdzam Marka, czy pomaga mi zmyć naczynia.

„Nie ubezpieczony, że jestem zajęty?” — powiedział, wpatrzony w ekran laptopa.

Najwyraźniej było to coś bardzo ważnego.

Tak ważnego, że nie można było przerwać nawet na kilka minut, przez pomoc w wyodrębnieniu bałaganu, który sam przez cały dzień powstał.