Dołeczki w policzkach: dlaczego niektórzy je mają, a inni nie?

Dołeczki w policzkach mogą być również    dziedziczne  . Naukowcy nazywają to    dziedziczeniem autosomalnym dominującym   . Innymi słowy, jeśli jedno z rodziców ma dołeczki, istnieje duże prawdopodobieństwo, że je odziedziczysz. Jednak natura lubi komplikować sprawy, więc nie zawsze dzieje się to automatycznie. Czasami dzieci mają dołeczki, mimo że żadne z rodziców ich nie ma, lub    dołeczek zanika w wieku dorosłym   .

Tak, dołeczki niekoniecznie zostają na całe życie! Skóra się zmienia, twarz ewoluuje, a te drobne szczegóły mogą    z czasem zanikać… albo pojawić się później.

Różnice między regionami świata

Myślałeś, że dołeczki są rzadkie? Błąd! Zakrojone na szeroką skalę badanie przeprowadzone w Grecji na ponad 28 000 dzieci wykazało, że ma je prawie 13%. W Indiach występuje duża różnorodność    kształtów i pozycji   , a w niektórych społecznościach w Nigerii ponad jedna na dwie osoby ma dołeczki! Dane te pokazują, że ta cecha fizyczna jest mniej lub bardziej powszechna w różnych regionach,    prawdopodobnie pod wpływem lokalnej genetyki    i zwyczajów małżeńskich w niektórych rodzinach.

A co w tym wszystkim z uprzedzeniami?

Czasami słyszymy, że dołeczki mają określoną funkcję lub przynoszą    szczęście  . Jednak nie ma badań potwierdzających ich konkretną rolę biologiczną. Są one przede wszystkim cechą estetyczną,    cenioną w wielu kulturach   . I nie, niekoniecznie są obecne od urodzenia: niektóre rozwijają się z czasem, inne zanikają z wiekiem. Trochę jak    stale ewoluujący odcisk twarzy   .

Jeśli rozważasz drobny zabieg kosmetyczny, aby stworzyć te dołeczki (tak, taki zabieg istnieje!), bądź ostrożny: nawet jeśli efekt wydaje się udany,    nigdy nie będzie dokładnie taki sam jak naturalny dołeczek.   Co więcej, jak każda operacja, wiąże się z ryzykiem.