Doświadczona kelnerka w kawiarni zauważyła tatuaż na ramieniu młodej kelnerki. Mężczyzna był zaskoczony, gdy przypomniał sobie, gdzie go już widział.

Lily zamarła, ukrywając dyskomfort delikatnym uśmiechem.

—No cóż… Właśnie zobaczyłam wzór w internecie i pomyślałam, że wygląda ładnie…

„Nie kłam!” rozległ się surowy głos weterana. „Znam ten emblemat. Tylko jedna jednostka go nosiła. I znałam człowieka, który nosił go przed tobą…”

Jego wzrok pozostał wbity w jej, a Lily poczuła, że ​​ucieczka jest daremna.

„Mój ojciec miał ten tatuaż” — mruknęła, a w jej oczach pojawiły się łzy. „Zmarł, kiedy miałam pięć lat. Mama prawie nic mi nie mówiła. Wytatuowałam go ku jego pamięci…”

Weteran powoli odchylił się do tyłu, a jego ręce drżały.

„Twój ojciec… był moim dowódcą. Byliśmy na tajnej misji. Oddał życie, żeby mnie uratować. Byłam jedyną ocalałą. Nie wiedziałam, że ma córkę”.

W kawiarni zapadła cisza. Lily spuściła wzrok. Weteran, wciąż trzymając ją za rękę, powiedział:

„Nigdy nie ukrywaj tego tatuażu. To nie ozdoba. To świadectwo tego, kim był twój ojciec i jaką poniósł ofiarę. Jesteś jego pamięcią, Lily, i jego najcenniejszym dziedzictwem”.