Gdy rozpoczęła się kremacja, otworzył trumnę, by pożegnać się po raz ostatni – i wtedy zobaczył, jak brzuch jego zmarłej żony się porusza. Zatrzymał wszystko. Wezwano lekarzy i policję, a prawda ucichła na sali.

David upadł na kolana, przytłoczony szokiem i nadzieją. Jego żona odeszła – ale w jej wnętrzu wciąż tętniło życie. Ratownicy medyczni pracowali gorączkowo, wykonując cesarskie cięcie na miejscu, na podłodze krematorium. Atmosfera zmieniła się z żałoby w chaos, ze śmierci w kruchą szansę na życie. Nikt nie mógł uwierzyć w to, co się działo – a najmniej David, który teraz kurczowo trzymał się rozpaczliwej nadziei, że chociaż jedna część Emily może przeżyć.

Cichy płacz, który przerwał ciszę, nie przypominał niczego, co David kiedykolwiek słyszał – słaby, drżący, a jednak pełen życia. Dziewczynka ledwo oddychała, jej skóra była blada i zimna. Lekarze owinęli ją ciepłymi opatrunkami i pospiesznie zawieźli na oddział intensywnej terapii noworodków najbliższego szpitala. David szedł za nimi oszołomiony, a jego umysł wirował między niedowierzaniem a przerażeniem.

Godziny mijały jak lata. Zespół medyczny pracował niestrudzenie, walcząc o stabilizację stanu wcześniaka. Ważył zaledwie dwa funty (ok. 900 gramów). Lekarz prowadzący, dr Melissa Greene, powiedziała Davidowi prawdę: „Ma szansę, ale to będzie walka. Robimy wszystko, co w naszej mocy”.

David skinął głową, a łzy spływały mu po twarzy. Stał obok inkubatora, obserwując najmniejszy ruch – maleńkie palce, delikatne unoszenie się i opadanie jej klatki piersiowej. „Jesteś wszystkim, co mi zostało” – wyszeptał.

Historia rozeszła się po szpitalu i dalej. Podchwyciły ją lokalne media: „Cudowne dziecko uratowane przed kremacją”. Ale David unikał kamer. Nie widział cudu – widział okrutny zbieg okoliczności. Emily odeszła, a jednak jej dziecko żyło, wyciągnięte z ognia niczym kruchy żar, który nie chciał zgasnąć.

Dni zamieniły się w tygodnie. Wbrew wszelkim przeciwnościom dziecko rosło w siłę. David nadał jej imię Hope – bo właśnie to reprezentowała. Każdy dźwięk monitora, każdy oddech przypominał mu, jak blisko był utraty jej na zawsze. Śledztwo policyjne potwierdziło, że śmierć Emily była naturalna, ale lekarze przyznali, że ruchy dziecka prawdopodobnie zostały przeoczone z powodu słabego bicia serca w ostatnich godzinach życia matki.