Grupa motocyklistów pojawiła się, aby bronić mojego dziecka przed ʙᴜʟʟɪᴇami — to, co wydarzyło się później, zszokowało całą społeczność

W audytorium uczniowie siedzieli z szeroko otwartymi oczami, gdy motocykliści opowiadali o znęcaniu się, samobójstwach i stracie. Sam opowiedział historię Mikeya. Inni podzielili się swoimi. Kobieta o imieniu Angel opowiedziała o swojej córce, Emmie, która odebrała sobie życie w wieku szesnastu lat po nieustannym nękaniu w internecie.

Uczniowie jeden po drugim zaczęli zabierać głos. Niektórzy przyznawali, że wiedzieli, że Mikey cierpi, ale milczeli ze strachu. Popłynęły łzy. Dotarły do ​​nich olśnienia.

Później wszyscy czterej chłopcy próbowali uciec, ale Sam ich powstrzymał.

„Będziemy obserwować” – powiedział.

Historia trafiła na pierwsze strony gazet. Wizyta motocyklistów stała się katalizatorem. W pobliskich okręgach szkolnych wprowadzono programy antyprzemocowe. Dyrektor Davidson zrezygnował ze stanowiska. Nowy dyrektor wprowadził realne zmiany.

Rzuciłam pracę. Nie mogłam posprzątać korytarzy, gdzie cierpiał Mikey. Sprzedałam nasz dom i ufundowałam stypendium jego imienia dla młodych artystów.Tylko w celach ilustracyjnych.

Czasami jeżdżę teraz z Steel Angels. Sam mnie nauczył. Nie jestem urodzonym motocyklistą, ale bywam na pogrzebach, dla pogrążonych w żałobie rodzin, dla dzieci takich jak Mikey. Na niedawnym pogrzebie ojciec zapytał: „Jesteś tu dla mojego syna?”. Skinąłem głową. „Wszyscy jesteśmy”.

Kiedy teraz rozbrzmiewa grzmot, myślę o Mikeyu. Myślę o wszystkich dzieciach, które potrzebowały kogoś, kto by je wysłuchał. Nie możemy ich przywrócić do życia – ale może przy odrobinie hałasu uda nam się uratować następne.

I to jest coś, dla czego warto jechać.