Jej teściowie rozebrali ją, żeby ją upokorzyć, ale jej ojciec-milioner zemścił się na nich w niezapomniany sposób…

Montemayorowie stracili wszystko. Ich majątek został sprzedany, firma zbankrutowała. Roberto popadł w zapomnienie. Butiki Isabeli zamknęły się, a ona sama zajęła się handlem detalicznym. Wiktoria, niegdyś królowa wyższych sfer, teraz składała sukienki w domu towarowym.

Ja wróciłam do domu nie jako złamana kobieta, ale jako Elena Herrera, wiceprezes globalnego imperium mojego ojca. Rzuciłam się w wir pracy, odbudowując pewność siebie i poczucie własnej wartości. Założyłam również organizację charytatywną dla kobiet uciekających z przemocowych związków, pomagając im odnaleźć bezpieczeństwo, godność i cel w życiu.

Sześć miesięcy później zorganizowałam galę dla mojej fundacji. Witając gości, zobaczyłam znajomą twarz – Victorię, pracującą cicho jako asystentka garderoby.

Zawahała się, a potem podeszła. „Eleno” – wyszeptała. „Przepraszam cię… za wszystko”.

Przyjrzałem się jej twarzy. Arogancja zniknęła. Pozostał tylko żal.

„Wybaczam ci” – powiedziałam cicho. „Nie dla ciebie, tylko dla siebie. Żebym w końcu mogła odpuścić”.

Zapłakała. „Dziękuję.”

„Ale wybaczenie nie oznacza zapomnienia” – dodałem. „Nauczyłeś mnie, czym nie jest prawdziwa miłość. A mój ojciec… pokazał mi, czym ona jest”.

Skinęła głową, jej oczy zaszły łzami. „Zasługujesz na szczęście, Eleno”.

Kiedy odeszła, poczułam się lżejsza – wolna.

Ojciec odnalazł mnie wkrótce potem, z dumą w oczach. „Jestem z ciebie dumny, moja dziewczyno” – powiedział.

„Uczyłam się od najlepszych” – uśmiechnęłam się.

Tej nocy, otoczona kobietami odzyskującymi życie, uświadomiłam sobie coś potężnego. Montemayorowie myśleli, że mnie zniszczyli, ale tak naprawdę tylko odebrali mi złudzenia. Uwolnili mnie od potrzeby czyjejkolwiek aprobaty.

Prawdziwą zemstą nie była utrata ich imperium. To ja – prosperujący, szczęśliwy i nietykalny.

Próbowali odebrać mi godność. Zamiast tego ujawnili moją siłę.

Jestem Eleną Herrerą – córką mojego ojca, kobietą z krwi i kości, i jestem wystarczająca taka, jaka jestem.