„Kiedy kończyłam kotlety, które przyniosła moja mama, mój mąż mimochodem oznajmił, że od teraz mamy oddzielne budżety.…

Spotkali się przypadkiem. Wpadli na siebie w biurowcu, w którym pracowali dla różnych firm i zaczęli rozmawiać, czekając w kolejce w kawiarni.

Maksym nie spieszył się ze swoimi zalotami, co zjednało mu sympatię Tatiany, która miała już dość nachalności i fałszu.

Jeśli chodzi o Grigorija, jego romans z Angeliną trwał dokładnie do momentu, aż dziewczyna zrozumiała, że ​​jej wybraniec jest patologicznie chciwy.

Według plotek, które Tatiana usłyszała od wspólnych znajomych, Grigorij miał kilka krótkotrwałych romansów po rozstaniu z Angeliną. Jednak żaden z nich nie przerodził się w poważny związek.

Nadal pracował w tej samej firmie, ale nie otrzymał awansu. Być może jego cechy osobiste, które w końcu dostrzegli przełożeni, odegrały w tym rolę.

Pięć lat po rozwodzie Tatiana przypadkowo spotkała swojego byłego męża w centrum handlowym.

Grigorij wyraźnie się postarzał. Jego włosy siwiały, a oczy były zmęczone. Przywitał ją niezręcznie i zapytał, jak się miewa jego syn.

Tatiana uprzejmie odpowiedziała, że ​​Kirył wyrasta na inteligentnego i aktywnego chłopca. Był świetnym uczniem i pływał. „A jak się masz?” – zapytał niepewnie Grigorij.

„Dobrze” – uśmiechnęła się Tatiana. „Maxim i ja pobraliśmy się w zeszłym roku. Kirył go uwielbia”.

Mama pomaga, ale teraz bardziej przy kwiatach niż przy wnuku. On już dorósł. „A jak się masz?” „Och, po prostu pracuję” – Grigorij wzruszył ramionami.

„Na razie jestem sama, wynajmuję mieszkanie”. „Rozumiem” – Tatiana skinęła głową. „No cóż, powodzenia”.

„Ty też” – odpowiedział cicho jej były mąż, patrząc, jak odchodzi. Idąc przez centrum handlowe, Tatiana wspominała tamten wieczór z kotletami i ultimatum. Wtedy myślała, że ​​jej życie się rozpada, ale w rzeczywistości był to początek o wiele szczęśliwszego rozdziału.

Uśmiechnęła się i wybrała numer Maksima. „Cześć! Zapomniałeś, że idziemy dziś na szkolny koncert Kirilla?” „I tak, zrobię kotlety na obiad. Mama nauczyła mnie, jak zrobić je jeszcze lepsze niż jej”.

Chowając telefon do torebki, Tatiana pomyślała, że ​​los czasem daje dziwne lekcje. A czasem nawet zwykłe kotlety mogą stać się katalizatorem poważnych zmian w życiu.