Kiedy przestałem nosić w sobie strukturę ich kłamstwa

W dniu ceremonii otwarcia Adrien uśmiechał się pod białym namiotem, trzymając w ręku złotą łopatę.

Inspektor podniósł rękę.

Dźwięk został przerwany.

„Prace budowlane wstrzymane” – powiedział.

Mitologia pękła.

Dokumenty przemówiły.

Symulacja pokazała awarię konstrukcyjną.

Łopata spadła.

Reszta nie była spektakularna.

Jakie powolne pieprzenie.

Audyty.

Śledztwa.

Zawieszenia.

Taki rodzaj konsekwencji, których nie można zignorować.

On m’a suppliée.

Zaproponowano mi układ.

Odmówiłem.

Nie zniszczyłem im życia.

Przestałem ją wspierać.

Dziś buduję inaczej.

Moje nazwisko jest wyraźnie wydrukowane na każdym planie.

Mój tampon jest czysty.

Narzędzie, nie pułapka.

Sprawiedliwość to nie eksplozja.

Jest to solidniejsza konstrukcja wzniesiona obok ruin.

Nie pochowałem ich.

Po prostu przestałem je nosić.