„Babciu!” – pobiegła i przytuliła Marlene, która leżała w łóżku. Nic ci się nie stanie, babciu. Nie martw się. Bóg nas od Ciebie nie odbierze, bo jesteś wszystkim, co mamy.
Jusqu’à il y a un an, Linda vivait avec Marlene. Elle prenait soin d’elle et l’aidait beaucoup. Elle était même prête à refuser une bourse d’études qui changerait sa vie, mais a déménagé en ville pour poursuivre ses études sur l’insistance de Marlene.
Brian est entré dans la pièce, toussant et souriant. “Merde… je suis allergique à la poussière ! Grand-mère, tu n’as pas balayé et dépoussiéré ta chambre ?”
Il s’est approché et a vu que sa grand-mère était malade et maigre. Mais il était moins inquiet et restait là, attendant de savoir pourquoi elle les avait appelés.
A des fins d’illustration uniquement | Source : Pexels
Marlene a regardé Brian dans les yeux en serrant les mains tremblantes de Linda. La jeune fille était peinée de voir sa grand-mère si pâle et ses yeux dépourvus de cette belle étincelle d’autrefois. Ils semblaient sans vie.
Marlene a souri, s’est levée doucement et a pris deux enveloppes sous son oreiller. “Mes chéris, ceci est pour vous”, a-t-elle dit. “S’il vous plaît, utilisez-le à bon escient. J’ai appelé pour vous le donner.”
Brian et Linda ont ouvert les enveloppes et ont trouvé une liasse de 5 000 $ dans chacune.
Linda n’a pas pu retenir ses larmes et s’est enfuie en pleurant.
Pendant ce temps,Brian a froncé les sourcils. “Seulement cette somme ? Je pensais que tu avais plus à offrir. Bien, je dois y aller maintenant.” Il a tourné le dos à Marlene et est parti sans même la remercier.
Le lendemain, Marlene a eu une surprise.
A des fins d’illustration uniquement | Source : Pexels
Yo Make również polubił
Przy obiedzie moja córka spojrzała mi prosto w oczy i oznajmiła: „Nie dorównujesz nawet mojej teściowej”. Powoli odsunęłam krzesło, starając się mówić spokojnie. „Więc może zacząć płacić twój czynsz”. Jej uśmiech zniknął w jednej chwili. „Czynsz? Jaki czynsz?” – wyszeptała.
Mój syn zapomniał odebrać mnie ze szpitala, mimo dziesięciu telefonów. Obawiając się, że coś jest nie tak, zignorowałam ból ran, wzięłam taksówkę do domu i zobaczyłam, że zamki zostały wymienione. Na drzwiach widniała karteczka: „Nie wracaj. Tu nie ma miejsca dla pijawki”. Nie płakałam. Nie kłóciłam się. Bo mój zmarły mąż zostawił mi ostatnią tajną broń – i zamierzam wszystko zmienić.
Zostałem porzucony na orientacji na studiach, nazwany zdrajcą i odcięty finansowo – ale odzyskałem to, co moje, i zbudowałem życie, o jakim mój ojciec nigdy nie pomyślałby, że mógłbym je stworzyć sam
Dwie skuteczne techniki, które możesz zastosować w domu, aby usunąć plamy z wybielacza