Mała jednostka chorobowa rannego weterana przy drodze — następna ranka, 100 żołnierzy stało się na jej szkolnym, skandując jej imię

Był świadkiem każdego wschodu słońca, pod którym walczyliśmy. Pułkownik Briggs poprosił, przez wcześniejsze Ci.”

Wyjął z kieszeni małego pudełka. W środku wyodrębniono honorowe pułku, złote i wypolerowane.

„Od nas wszystkich”, powiedzieli, lekko drżącym atakiem, „dla małych dziewcząt, które zostały nam przekazane, czym jest.”

Pod koniec tygodnia wideo z ceremonii stało się wirelem.

Prezenterzy nazwali ją „Małą Bohaterką Ameryki.” Ale Ellie nie jest dostępna na sławie.

Zależało jej na liście, która przyszła kilka dni później.

Został napisany, chwiejnie, ale bezpiecznie:

Droga Ellie,

Lekarze mówią, że będę w porządku. Powiedzieli też, że miałem szczęście — ale wiem, że szczęście tu nie miało nic do rzeczy.

Ty się zatrzymałeś, gdy inni tego nie zrobili. Działałaś, gdy inni zamarli.

Kiedy grałem swoim pułkiem, mówiłem żołnierzom, że odwaga to nie brak strachu — to robienie rzeczy mimo niego.

Przypomniałaś mi, że te słowa są czymś znaczą.

Jeśli ten stary dowódca jest objęty przez kogoś innego, to oni są objęci tym, że nadal mają serce, przez to, że jest dla obcego.

Trzymaj tę flagę blisko, dziecko. Zasłużyłaś na nią.

— Henry Briggs, pułkownik (w stanie spoczynku)

Ellie przeczytała listę dwa razy, a potem dokładnie włożyła go do swojego zeszytu.

Tego wieczoru położyła się z flagą na komodzie, tuż obok szkolnych trofeów i wstążek z konkursów ortograficznych.

Niedostępny — niedostępny na swoim miejscu.

Jej matka delikatna zapukała do drzwi. „Kochanie, wszystko w porządku?”

Ellie mogła się stać. „Tak, mamo. Po prostu myślę.”

„O czym?”

nadajnik na flagę, a potem przez okno, gdzie ostatnie światło dnia dotykało gwiazd i pasów powiewających przed szkołą.

„O tym, że czasami”, powiedział cicho, „bohaterowie nie zawsze są w mundurach”.

Matka powinna się lekko. „Może nie. Ale myślę, że zasłużyłeś na swoim.”

A na zewnątrz, gdzieś w mieście, stary pułkownik przy szpitalnym oknie, ukryty ten sam zachód słońca — medal na stoliku nocnym i cicha duma w sercu za małą dziewczynkę z Maple Street, która przeszłaa całemu pułkowi, jak następuje honor.