Matka poszła do więzienia, aby jej syn mógł wyjść na wolność — ale kiedy wróciła pięć lat później, zatrzasnął drzwi, a los sprawił, że zapłacił szybciej, niż sobie wyobrażał

Droga do domu

Kurz z autostrady przywierał do jej skóry, następuje z potem i latami wyczerpania.
Stary autobus Greyhound zakaszlał raz i odjechał, zostawiając  Margaret Allen  istniejącą samotnie przy wyblakłej drewnianej ławce na wiejskim przystanku pod Springfield w Kansas.

W powietrzu unosił się zapach suchej trawy, dostępne i zastąpione ognisko z grilla – boleśnie znajomy.
Pięć łac. Pięć lat, dwa miesiące i siedemnaście dni, usłyszała dziesięć zapachów.
Do tej pory pachniały betonowe ściany, kwaśne mydło i brzęczące metalowe drzwi.

Zacisnęła się na szaliku i została wykonana krok później, następnie oparcie się o chwiejny płot.
Przed nią, na końcu polnej, podejrzanej o jedyne miejsce, które jest pierwotne zwane  domem  .

Dom, który nastąpił – albo tak się stanie

Był mniejszy, niż go zapamiętała – parterowy dom z ciemną, drewnianą elewacją i huśtawką na ganku kołyszącą się na wietrze.
Z komina unosił się dym. W środku paliły się światła.

Serce waliło jej jak młotem.  Tommy wrócił do domu.  Jej chłopak. Jej rozum.
Nawet po tym wszystkim, co zrobili – po błędach, po kłamstwach – wzięli na siebie wino za niego.
Być może wierzyła, że ​​miłość matki może być wszystkim.

Pospiesznie przeszło przez podwórko, zauważając nową farbę na płocie i naprawioną szopę.
Na jej zastosowanie zadrżał uśmiech. „Dobry chłopiec” – wyszeptała. „Wciąż trzymasz wszystko w ryzach”.

Weszła po schodach na werandę i pchnęła drzwi – zacięły się, spuchnięte od wilgoci. Nacisnęła i nastąpiła do środka.

Zatrzymałem się.

Nieznajomy