Mieszkanie, w które włożyłem oszczędności i pracę? Mój ojciec podarował je mojemu bratu bliźniakowi jako niespodziankę zaręczynową. Kiedy go zakwestionowałem, wzruszył ramionami i powiedział: „Tylko tam mieszkałeś. To należy do Connora”. Myśleli, że będę milczał. Nie zrobiłem tego.

„Wreszcie” – powiedział mój ojciec, klaszcząc w dłonie, jakby prowadził prezentację teleturnieju. „Możemy zaczynać”.

Zamrugałem. „Co zacząć?”

Connor uśmiechnął się z tym swoim zawsze zadowolonym uśmiechem. „Tata chciał, żebyś tu był na ogłoszeniu”.

Zanim zdążyłem zapytać ponownie, mój ojciec zrobił krok naprzód, promieniejąc. „Daję to mieszkanie Connorowi i Sylvii jako prezent zaręczynowy”.

Powietrze opuściło moje płuca.

Rozejrzałem się po nieskazitelnym pokoju – tym, który sam pomalowałem, tym, w którym zainstalowałem nowe lampy, tym, którego podłogi szlifowałem na kolanach. Rachunki wciąż leżały w teczce na moim biurku. Na moim biurku. Ojciec nie dał ani dolara.

Zaśmiałem się, myśląc, że to żart. „Tato, chodź. To moje miejsce”.

Jego uśmiech zmienił się w coś chłodniejszego. „Mieszkałeś tu , Danielu, ale to miejsce zawsze było przeznaczone dla Connora”.

Moje dłonie zrobiły się lodowate. „Intencje nie pokryją kosztów remontów. Włożyłem w to miejsce wszystko, co miałem”.

Sylvia podeszła bliżej, obejmując Connora ramieniem. „Nie musisz tego robić niezręcznie. I tak jesteś dobry w przeskakiwaniu między wynajmowanymi mieszkaniami, prawda?”

Obraza spadła na mnie jak policzek. Odwróciłem się do ojca. „Wiedziałeś, że w to zainwestowałem”.

„Pozwoliłem na to” – powiedział po prostu. „Zawsze miałeś mniej obowiązków finansowych niż twój brat. Potraktuj to jako swój wkład w jego przyszłość”.

„Mój wkład?” – powtórzyłem oszołomiony. „To nie jest darowizna. To mój dom”.