Milioner słucha, jak biedna samotna matka odpowiedziała: „Proszę, uratuj moją następcę”… To, co robi potem, wstrząśnie tobą…

Poranne światło przebijało się przez szklane ściany portu św. Marii, ale wewnątrz poczekalni rozpaczy ciężej niż zapach środków dezynfekcyjnych.

Pielęgniarki spieszyły korytarzami, rodzina szeptały niespokojnie, a jednostajny dźwięk maszynowy emitował między życiem a śmiercią.

Zawsze ciszę przeciął krzyk.

„Proszę — ktoś, odpowiedziałm, niech ktoś uratuje moją następcę!”

Młoda kobieta w noszonej kurtce potknęła się, spadając do uchwytu i ściskając w ramionach wątłą dziewczynękę.

Nazywała się Marissa Lane, samotna matka, która zebrała każdy grosz, jaki tylko można znaleźć.

Ale teraz, gdy gorączka jej jest Sophie szalała, a jej małe ciało słabe, Marissa osiągnęła granicę wytrzymałości.

Upadła na cenę, az jej ręki zwisał pluszowy miś dziecka.

Recepcjonistka wykluczona, powiedziane twardym, leczonym tonem: „Nie można zastosować leczenia bez opłat.”

„Zrób wszystko!” — odpowiedziała Marissa, jej głos drżał od rozpaczy. — „Weźcie mnie zamiast niej — tylko nie pozwólcie jej umrzeć!”

Niektórzy ludzie odwrócili się, inni pokręcili głowy i poszli dalej.

Dla największej Marissa była niewidzialna — funkcja biednej kobiety tonącej w systemie, która nie obchodziła innych.

Ale jeden mężczyzna się zatrzymał.