— Andreas, nie trzeba. Przeszłość się nie zmienia. Można tylko nauczyć się z nią żyć. Ja już się nauczyłam.
— Masz kogoś? — zapytał po chwili ciszy.
— Tak, — odpowiedziała, po krótkim zastanowieniu. — Siebie.
Odwróciła się i wyszła. Na zewnątrz czekała jej sąsiadka z małą dziewczynką o brązowych włosach i zielonych oczach. Clara pochyliła się, a dziewczynka rzuciła jej się w ramiona.
— Mamusiu! Skończyłaś pracę?
— Tak, kochanie, — powiedziała, całując ją w czoło. — Już skończyłam.
Andreas stał w progu, patrząc, jak odchodzą. Gdy usłyszał śmiech dziecka, jego oczy napełniły się łzami. Wiedział, że to światło, które kiedyś sam zgasił, teraz świeciło jaśniej niż kiedykolwiek.
Clara odwróciła się na chwilę, nie żeby spojrzeć na niego, ale żeby pożegnać cień przeszłości. Potem podniosła córkę w ramiona i ruszyła przed siebie, ku słońcu, ku życiu, które wreszcie należało tylko do niej.
Yo Make również polubił
Jak dokładnie wyczyścić piekarnik metodą 2 minut: sprawi, że znów będzie wyglądał jak nowy
Dlaczego z pochwy brzydko pachnie? 4 powody, dla których każda kobieta powinna je znać
1 łyżka nasion chia dziennie: 10 niesamowitych korzyści dla Twojego ciała
Moi rodzice zaprosili mnie na wystawny obiad rodzinny z całą moją rodziną. Wtedy mój ojciec wstał i oznajmił wszystkim: „Postanowiliśmy odciąć cię od spadku. Nigdy na to nie zasłużyłeś”. Wszyscy się roześmiali i zgodzili. Uśmiechnąłem się, wziąłem łyk i cicho wyszedłem. Dwa dni później, kompletny chaos w rodzinie.