Moi rodzice zażądali, żebym przeprosił dziewczynę mojego brata przed 30 gośćmi. Potajemnie oblała sobie sukienkę winem, a potem krzyczała, że ​​ją zaatakowałem, domagając się publicznych przeprosin. Przeprosiłem, ale nie za nią. WSTAŁEM, WZIĄŁEM MIKROFON I TO, CO POWIEDZIAŁEM, DOPROWADZIŁO JĄ DO PŁACZENIA.

Nazywam się Isabella Young i mam 32 lata. Osiem miesięcy temu rodzice wysłali mi SMS-a, który zrujnował mój świat.

Nie przychodź dziś na kolację. Dziewczyna twojego brata nie czuje się komfortowo w twoim towarzystwie.

Ten tekst nie dotyczył tylko jednej kolacji. To był początek mojego systematycznego wykluczania z własnej rodziny. Miesiącami obserwowałam, jak wybierali obcego zamiast własnej córki, odwoływali moje urodziny, a nawet sugerowali, że nie jestem wystarczająco zorientowana na rodzinę, by zostać uwzględniona w ich testamencie. Ale nie wiedzieli, że 5 lat temu podpisali dokument, który będzie ich prześladował. Na moim przyjęciu z okazji awansu w zeszłym tygodniu, kiedy publicznie mnie upokorzyli przed 30 gośćmi, w końcu ujawniłam, co było w tym dokumencie. Jeśli to oglądasz, zasubskrybuj i daj mi znać, skąd oglądasz. To moja historia.

Był czwartkowy wieczór w marcu, kiedy wszystko się zmieniło. Siedziałam w kuchni, starannie pakując domowe tiramisu, nad którym pracowałam 3 godziny. Ulubiony deser mamy. Mój telefon zawibrował z wiadomością od niej.

Isabello, proszę, nie przychodź dziś wieczorem. Melissa uważa, że ​​ją osądzasz, a my chcemy zachować pokój w rodzinie. Spotkamy się innym razem.

Przeczytałem to trzy razy, pewien, że źle zrozumiałem. Melissa, dziewczyna mojego brata Marcusa od dokładnie dwóch miesięcy, kobieta, którą spotkałem dokładnie dwa razy. Za każdym razem dołożyłem wszelkich starań, aby powitać ją w naszej rodzinie. Za pierwszym razem, gdy się spotkaliśmy, pojawiła się na niedzielnym brunchu w sukience od projektanta, która kosztowała więcej niż czynsz większości ludzi, i od razu zaczęła opowiadać o swoim wpływie na media społecznościowe. Uśmiechałem się, pytałem o jej zainteresowania, a nawet śledziłem jej konto na Instagramie z 3000 obserwujących i niekończącymi się selfie. Za drugim razem, w urodziny Marcusa, spędziła cały wieczór tuląc się do moich rodziców, nazywając mojego ojca „tatą”, a moją matkę „mamą, o jakiej zawsze marzyła”.

Natychmiast zadzwoniłem do mamy.