Moi siostrzeńcy szli przede mną na moim ślubie — i krzyknęli coś, co skradło serca wszystkich.

Objęłam go ramionami. „Już nim jesteś”.

Dzień ślubu nadszedł szybciej niż się spodziewałam.

Kościół rozświetlał się słońcem, białe płatki zdobiły nawę, a w powietrzu unosił się zapach róż i oczekiwania. Olivia wyglądała olśniewająco w granatowej sukni druhny, a jej chłopcy – moi paziowie – dumnie kroczyli nawą z poduszkami.

Ceremonia przebiegła bez zakłóceń. Matthew i ja złożyliśmy przysięgę małżeńską, goście płakali, a wszystko było idealne.

A potem nadszedł czas powrotu do ołtarza jako mąż i żona.

Olivia zrobiła krok naprzód, trzymając Liama ​​i Logana za ręce, gdy szli przodem. Chłopcy przez chwilę wyglądali na poważnych, skupionych na swoich krokach.

Nagle  Liam podniósł ręce i krzyknął: „Zrobiliśmy to!”

Cały kościół wstrzymał oddech. Potem Logan poszedł w jego ślady, unosząc obie pięści z dumnym uśmiechem.

Wszyscy wybuchnęli śmiechem. Zatrzymałem się w miejscu, z otwartą ze zdziwienia buzią, po czym roześmiałem się tak głośno, że o mało nie upuściłem bukietu. Olivia odwróciła się z szeroko otwartymi z niedowierzania oczami, a potem dołączyła do mnie, wybuchając śmiechem, a w jej oczach pojawiły się łzy.

Ktoś uchwycił to wszystko na zdjęciach – bliźniaki promieniejące z dumy, Olivię ocierającą łzy i mnie zastygłego w mieszaninie szoku i radości. To była czysta magia.

W recepcji ludzie podchodzili do nas kilka razy.

„Te dzieciaki… Nigdy czegoś takiego nie widziałem.”

„Mają mnóstwo ducha.”

„Można poczuć miłość w swojej rodzinie.”

Mieli rację. A przecież jeszcze nie znali całej historii.

Matthew i ja zaplanowaliśmy niespodziankę – nie tylko dla naszych gości, ale także dla Olivii i chłopaków.

Po kolacji, gdy muzyka ucichła i wszyscy pogrążyli się w otępieniu po posiłku, Matthew wstał i wziął mikrofon.

„Jest coś, czym chcemy się podzielić” – powiedział. „Dzisiaj nie jest tylko początek ślubu. To świętowanie rodziny – rodziny, której nie planowaliśmy, ale mieliśmy szczęście ją znaleźć”.

Dołączyłam do niego, trzymając Logana w ramionach. Matthew trzymał Liama ​​w swoich.

„Ci dwaj chłopcy” – powiedziałem drżącym głosem – „uczynili ten dzień niezapomnianym. Wnieśli do naszego domu więcej miłości, niż kiedykolwiek sobie wyobrażaliśmy. I chcemy, żeby wiedzieli… że nigdzie się nie wybieramy”.