Mój 5-letni syn zaczął unikać swojej matki – jego powód bardzo mnie zaniepokoił, więc skonfrontowałem się z moją żoną

Czy kiedykolwiek znalazłeś się w tak dziwnej sytuacji, że poczułeś, że twoje życie nagle stało się punktem fabuły opery mydlanej, w której nigdy nie brałeś udziału? Przygotuj się, bo właśnie w takiej sytuacji znalazłem się nie tak dawno temu.

Nazywam się Robert, jestem 32-letnim mężem i ojcem. Do kilku tygodni temu moim największym zmartwieniem było znalezienie równowagi między pracą a czasem dla mojej rodziny, mojej żony Candice i naszego pięcioletniego syna Samuela, którego czule nazywamy „Sam”.

Zanim zagłębimy się w główną historię, trochę tła. Candice i ja jesteśmy szczęśliwym małżeństwem od ośmiu lat. Oboje pracowaliśmy, ale przez ostatnie pięć lat byłem jedynym żywicielem rodziny.

Candice wyrosła na wspaniałą gospodynię domową. Podczas gdy ja pracuję do 19:00, ona dba o nasze gospodarstwo domowe i stara się, aby wszystko szło gładko.

Ale tutaj zaczyna się robić skomplikowanie. Ostatnio zauważyłam, że Sam, który normalnie jest kochany i myśli tylko o miłości swojej matki, zaczął zachowywać się dziwnie w obecności Candice. Wyobraźcie to sobie: za każdym razem, gdy Candice próbowała go przytulić lub pocałować w mojej obecności, odwracał się i próbował wyrwać się z jej uścisku.

Kiedy Candice była kilka dni temu na zakupach spożywczych, wykorzystałem okazję, aby dogłębniej zbadać sprawę. Kiedy usiadłem z Samem, od razu zagłębiłem się w sedno sprawy. „Sam, dlaczego ostatnio unikasz swojej matki?”

Odpowiedź Sama była nieoczekiwana i niepokojąca. „Mama się zmieniła”. „Ona ma sekret i nie chce się nim ze mną podzielić” – powiedział, a jego mała twarz pociemniała od zakłopotania i bólu.

Zagłębiłam się trochę bardziej i zapytałam: „Co masz na myśli?” Jaki sekret? Wtedy Sam opowiedział mi o łzach Candice i tajemniczym zielonym pudełku.

„Kiedy jesteś w pracy, ona często płacze w twoim pokoju. Kiedy weszłam i zapytałam, dlaczego płacze, nakrzyczała na mnie i kazała mi wyjść. Miała w ręku zdjęcie, ale gdy tylko weszłam, włożyła je do zielonego pudełka i schowała pod materacem” – powiedział Sam, a w jego głosie słychać było mieszankę ciekawości i smutku.

Byłam oszołomiona. Co mogło sprawić Candice tyle bólu? I co było w tym małym zielonym pudełku?

„Ile razy słyszałeś płacz swojej matki?” – zapytałem Sama.

„Płacze prawie codziennie w tym tygodniu. Myśli, że nie wiem, ale ja wciąż ją słyszę i widzę jej opuchnięte oczy. Ale teraz zamyka drzwi do twojej sypialni, a kiedy podchodzę do drzwi i pytam, co się stało, zachowuje się, jakby nic się nie stało. Nie podoba mi się to, tato”. „Musisz coś zrobić” – powiedział Sam z nutą troski w niewinnym głosie.

„Nie martw się, synu. Jestem pewien, że twoja matka ma ku temu powód”. „Porozmawiam z nią o tym” – zapewniłem Sama. W głębi duszy martwiłem się jednak o Candice. Co było tak strasznego, że nie mogła się tym z nami podzielić?

Długo i intensywnie myślałem o mojej rozmowie z Samem. Później, gdy poszedł do swojego pokoju, żeby się pobawić, moja ciekawość i troska wzięły górę i poszedłem do sypialni. Po krótkich poszukiwaniach znalazłem zielone pudełko, ukryte pod materacem. W środku była biżuteria i zdjęcie.

Na zdjęciu był przystojny, uśmiechnięty, szczęśliwy mężczyzna z rodziną. Mężczyzna, którego nie znałam, ale który był uderzająco podobny do Candice. Moje myśli powędrowały w najciemniejsze miejsca. Czy Candice żywiła uczucia do kogoś innego? Czy miała sekretnego kochanka? Czy to było źródło zamieszania w naszej rodzinie?

Tego wieczoru stałam przed Candice ze zdjęciem w dłoni i bijącym sercem.

„Candice, czy masz sekretnego kochanka?” – zapytałam, a mój głos był ledwie głośniejszy od szeptu.

„Co? Rob, o czym ty mówisz?” odpowiedziała obronnie. Jego wyraz twarzy był mieszanką szoku i bólu.