Mój 89-letni teść mieszkał z nami przez 20 lat bez żadnych kosztów. Po jego śmierci, kiedy prawnik ujawniający miewającą wiadomość, zostałem wtajemniczony.

Działka o powierzchni 115 metrów kwadratowych w centrum miasta, zarejestrowana na moje nazwisko dwa lata temu.

Konto oszczędnościowe o wartości ponad 3,2 miliona pesos meksykańskich, z mojego życia jako beneficjentem.

Odręczny list od pana Velasco, prosząc swojego prawnika o przechowanie go: „Mój zięć dużo narzeka, ale mnie od 20 lat i nigdy nie głoduje.

Moja córka jest leniwa, a on dźwiga wszystkie ciężary. Przeżyłem długie życie; wiem, kto jest dobry, a kto nie. Nie muszę mieć potrzeby, ale nie mogę umrzeć, nie zostawiając mu czegoś”.

Zamarłem, aw moich przodków trwałe się łzy, choć nie zrozumiałem dlaczego.

Okazało się, że nie był biedny. Ziemia była majątkiem rodowym, który był trzymany w tajemnicy i nigdy o tym nie niebezpiecznym.

Rachunek oszczędnościowy składa się z pieniędzy, które zgromadziły się przez całe życie dzięki emeryturze i zasiłkom rządowym, ochronie zami składanymi, z których nie skorzystał ani jedno peso.

Muszę być do mnie, którego kiedyś będę za „pasożyta” i od którego wolałby się izolować.

Tego wieczoru jest sam przed jego ochroną. zapaliłem kadzidełko. Patrząc na jego uśmiechnięte zdjęcie, wyszeptałem:

„Myliłem się, Ojcze…”

„Przeżyłeś całe życie w milczeniu i nikt nigdy nie był ci nic poprzedzago, nawet tym, który, kiedyś, cię za ciężarówkę”.