Mój brat zaginął w 1990 roku. Miał wtedy zaledwie 20 lat.

Powiedział, że pojechał do miasta, żeby robić karierę, a potem zamilkł.

Cała moja rodzina zrobiła co mogła, żeby szukać, publikować w gazetach, wysyłać zdjęcia i zadawać pytania wszędzie, ale nie było absolutnie żadnej wskazówki.

Moi rodzice codziennie zapalali kadzidło i wzywali imię syna, mając nadzieję, że pewnego dnia wróci.

Czas nieubłaganie wkrada się… Minęło ponad 30 lat.

Włosy mojego ojca były siwe, plecy mojej matki były skute kajdankami, a cała rodzina uważała, że ​​zaginął.

Jednak pewnego popołudnia cała wieś była oszołomiona, gdy zobaczyli samochód wart miliard dolarów zatrzymujący się przed domem.

Drzwi się otworzyły i wyszedł mężczyzna w średnim wieku.