💔 Mój mąż był wszystkim, czym ja nie byłam — odnoszącym sukcesy, charyzmatycznym i kochanym. I nienawidziłam siebie za to, że zaczęłam mu zazdrościć.

Zaśmiałam się niezręcznie.
„Nie, jego żoną”.

Przez chwilę wyglądała na zaskoczoną.
Potem się odwróciła.

W drodze powrotnej samochodem milczałam.
W domu wybuchłam płaczem.

😔 Gorzka prawda
Jasper nie zrozumiał.

« O co chodzi? Jesteś ze mnie dumny, prawda? »

A ja byłam. Naprawdę.

Ale jednocześnie czułam się niewidzialna. Jakbym istniała tylko jako cień jego sukcesu.
Zaczęłam go unikać. Wymyślałam wymówki, żeby nie chodzić z nim na imprezy. Prosiłam, żeby mniej mówił o swojej pracy.

Nie mogłam już dłużej tolerować jego szczęścia — nie dlatego, że nie chciałam, żeby je miał, ale dlatego, że czułam się zagubiona.

💬 Przełom nastąpił niespodziewanie
Pewnego wieczoru siedziałam sama na kanapie i przypadkiem przeczytałam artykuł o zazdrości w związku.
Wpłynął na mnie tak mocno, że obudziłam Jaspera tego samego wieczoru.
Powiedziałam mu wszystko. Wpłynął na mnie tak mocno, że obudziłam Jaspera tego samego wieczoru.
Powiedziałam mu wszystko.

Moja niepewność.