Mój mąż myślał, że śpię i wyznał mi bolesną tajemnicę

Następnego dnia wróciłem wcześniej z pracy. Kiedy otworzyłem drzwi, usłyszałem, jak rozmawia przez telefon.

„Nie mogę już tego dłużej ukrywać. Muszę powiedzieć Mii, zanim zacznie mnie dręczyć sumienie”.

Moja torba prawie wypadła. Chciałam wybiec i go odwiedzić, ale nie puściłam.

Tej nocy, zanim położył się spać, odwróciłam się na drugi bok i przemówiłam cicho.

„Adrian… jeśli masz coś do powiedzenia, powiedz to, zanim dowiem się czegoś innego.”

Był oszołomiony. „M-Mia…”

Wziąłem głęboki oddech. „Słyszałem, co powiedziałeś, kiedy myślałeś, że śpię. I słyszałem też twoje wołanie wcześniej”.

Widziałam, jak drżała mu ręka, gdy siadał na brzegu łóżka. Po jego twarzy widziałam, że jest przerażony. Myślałam, że przyzna się do związku z inną kobietą, do tego, że ma skrywane długi, albo do tego, że jest chory.

Ale z jego ust wyszło coś jeszcze.

„Mama ma dziecko, o którym nigdy nam nie powiedziała. Zanim umarła, powiedziała mi, że mam brata, którego nigdy nie spotkałam. I szukałam go miesiącami”.

Zatrzymałem się. Nie mogłem tego od razu przetworzyć.

„A… co masz na myśli?” zapytałem.

„Mam przyrodnią siostrę, Mię. I ją znalazłem… ale bałem się ci powiedzieć, bo mógłbyś pomyśleć, że długo to ukrywałem. Chciałem to wyjaśnić, zanim ci powiem”.

Usiadłem na łóżku, zdezorientowany, ale stopniowo wszystko zaczęło mi się rozjaśniać.

„Myślałam, że… żartujesz” – powiedziałam cicho.

Pokręciła głową, a jej oczy były czerwone. „Nigdy nie kochałam nikogo poza tobą. Ale moja siostra… dorastała w biedzie, bez rodziny. Wstydzę się, bo wygląda na to, że mama ją porzuciła. Chcę jej pomóc, ale boję się, że możesz się zdenerwować”.

Cicho wyciągnąłem rękę i ująłem jej dłoń.