Mój mąż przeprowadził się do innej kobiety. Po cichu wwiozłam moją przykutą do łóżka teściową do jego nowego domu i przekazałam ją pod opiekę. Zanim wyszliśmy, powiedziałam coś, co ich oboje sparaliżowało…

Tej nocy spojrzałam na Doñę Carmen – tę samą kobietę, która kiedyś krytykowała sposób, w jaki gotowałam, ubierałam się, a nawet oddychałam. Gardło mi się ścisnęło, ale zachowałam spokój. Zrobiłam wszystko, co mogłam.

Tydzień później zadzwoniłem do Miguela. „Jesteś wolny?” – zapytałem. „Przyprowadzę twoją matkę, żebyś się nią zaopiekował”.

Zebrałam jej leki, dokumentację szpitalną i stary notes pełen notatek od lekarzy. Potem pomogłam jej wsiąść na wózek i powiedziałam delikatnie: „Mamo, pojedźmy odwiedzić Miguela na kilka dni. To będzie miła odmiana”.

Jej oczy rozbłysły. „Naprawdę? Brzmi cudownie” – powiedziała cicho.

Wizyta

Kiedy dotarłem do małego mieszkania Miguela, zadzwoniłem dzwonkiem. Otworzył drzwi — a za nim stał jego nowy partner, ubrany w jedwabny szlafrok, z ustami pomalowanymi szminką czerwoną jak zachód słońca.

Wprowadziłem Doñę Carmen do środka, wygodnie ułożyłem ją w salonie, przygotowałem koc i poduszkę, a torbę z lekami położyłem na stole.

W powietrzu unosił się zapach drogich perfum, ale w pokoju było dziwnie zimno. Miguel wyjąkał: „Co… co ty tu robisz?”

Uśmiechnęłam się delikatnie. „Pamiętasz? To twoja matka. Ja jestem tylko twoją synową. Opiekowałam się nią przez siedem lat – to wystarczy”.

Kobieta stojąca za nim zamarła, wciąż trzymając łyżkę jogurtu w połowie drogi do ust.

Pożegnanie