Mój mąż zamienił naszą noc poślubną w katastrofę – Historia dnia

„Musimy porozmawiać” – podpowiedziałam, wchodząc później przez drzwi.

Scott podniósł wzrok, zaciskając usta. „Everly, powiedziałem ci wszystko. Nie ma już żadnych tajemnic” – nalegał, ale jego głos nie brzmiał już tak pewnie.

Nie mogłam powstrzymać frustracji. „Nie, Scott. Jest coś, czego mi nie mówisz. Ella nie jest twoją siostrzenicą, prawda? Jest twoją córką” – oskarżyłam.

Scott zakrztusił się śliną i stał tak przez kilka minut, zanim doszedł do siebie, zanim przechylił głowę. „Tak, Everly. Ella jest moją córką” – przyznał w końcu.

„Jak mogłaś kłamać w sprawie swojego dziecka? Jak mogłaś tak zdradzić nasze zaufanie?” – krzyknęłam.

„Myślałem, że jeśli pokochasz ją jak moją siostrzenicę, moglibyśmy w końcu zostać rodziną” – wyjaśnił.

Wściekła i ze złamanym sercem zażądałam szczerości w sprawie Mai i ich przeszłości, co skłoniło Scotta do ujawnienia więcej na temat swojej relacji z matką Elli, która nie była jego przyrodnią siostrą, i desperacji, by zapewnić Elli stabilne życie.

„Nie tylko mnie zdradziłaś” – powiedziałam, rozpłakując się. „Ale zdradziłaś też swoją córkę, rozpoczynając nasze małżeństwo w ten sposób”.

Płakałam dniami, zastanawiając się, co zrobić. Pokochałam Ellę z całego serca, ale nie wiedziałam, czy wytrzymam w małżeństwie z kłamcą. Po kilku dniach znów stanęłam twarzą w twarz z mężem.

„Odchodzę. Nie mogę już tego robić” – oznajmiłam. Spakowałam już swoje rzeczy.

Scott rzucił się, żeby złapać mnie za ramię. „Proszę, Everly, pomyśl o Elli. Ona cię potrzebuje” – błagał, ale ja byłam stanowcza.

„Ella jest twoją córką, Scott. Nie moją” – wyjaśniłam. Wiedziałam, że te słowa ranią i podziałały, bo Scott puścił mnie i pozwolił mi odejść.

***

Cisza mojego małego mieszkania w centrum miasta tak bardzo różniła się od życia, które zostawiłam za sobą. Pochłonięta pracą stylistki, szukałam pocieszenia w znajomych tkaninach i wzorach, ale pustka po nieobecności Elli była głęboka.

Pomimo bólu, tęskniłam za śmiechem Elli. Tymczasem próby pojednania Scotta były nieustanne. Jednak myśl o konfrontacji z nim, o odbudowie z popiołów naszego małżeństwa wydawała się nie do pokonania. Ignorowałam go, nie odpisywałam na jego SMS-y ani telefony. Ale on wciąż to robił.

I pewnego ranka Scott zapukał do moich drzwi. Stał tam z Ellą, a jego chichot był słodko-gorzką melodią, która zmiękczała mury, które zbudowałam wokół swojego serca.

Niechętnie wpuściłam ich do mieszkania. Przeprosiny Scotta i obietnice przyszłości zbudowanej na uczciwości zderzyły się z moimi wątpliwościami.

„Scott, czy wybaczyłbyś mi, gdybym zrobiła to, co ty?” – zapytałam.

Nie wiedział, jak odpowiedzieć na to pytanie, ale jego przysięga na szczerość i prośba o to, abyśmy stali się prawdziwą rodziną, rezonowały z tą częścią mnie, która wciąż tęskniła za marzeniem, które kiedyś dzieliliśmy.

„Rodzina zbudowana na prawdzie, a nie na kłamstwach” – obiecał Scott. „Wróć do domu, Everly, proszę”.

Nie mogłam zaprzeczyć, że ja też tego pragnęłam. Złapałam Ellę i mocno przytuliłam ją do piersi, kiwając głową w stronę Scotta, który podszedł, żeby nas przytulić.

***

Miesiące po powrocie do domu ze Scottem i małą Ellą, Scott nagle zwolnił się z naszego rodzinnego czasu z powodu rzekomej nagłej potrzeby spotkania z przyjacielem. Jego nagłe odejście w dzień wolny było niepokojące. Co było tak pilne, że nie mogło poczekać?

Sytuacja tylko się pogorszyła, gdy następnego dnia na progu pojawiła się tajemnicza koperta. W środku znajdowało się zdjęcie tajemniczej kobiety z plaży, trzymającej dziecko, wraz z mrożącą krew w żyłach wiadomością: „Maya to nie jedyna tajemnica, którą skrywa Scott”.

Sugestia była oczywista: pod powierzchnią przeszłości Scotta kryły się inne sekrety.

Panikując, zadzwoniłam pod numer z kartki i dodzwoniłam się do kobiety z plaży, która w końcu przedstawiła się jako Amanda.

„Spotkajmy się w Brown Beans Café” – nalegała, dodając: „Nie mów Scottowi”.

W kawiarni Amanda, w towarzystwie swojego dziecka, zrzuciła bombę: „Jestem byłą żoną Scotta… a to nasze dziecko, Renée”.

Nie musiałam się nawet dwa razy zastanawiać. Wiedziałam, że nie kłamie. Ale nie spodziewałam się ostrego bólu, jaki poczułam, gdy mój świat po raz kolejny legł w gruzach.

„Była żona Sco-Scotta??” – wyjąkałam ze złamanym sercem.

Objawienia Amandy stawały się coraz mroczniejsze, w miarę jak zagłębiała się w przeszłość Scotta i jego zaangażowanie w sektę praktykującą dziwaczne rytuały, dążącą do zwiększenia liczby mężczyzn. „Everly, musisz zrozumieć, w jakim jesteś niebezpieczeństwie. Scott nie jest tym, kim się wydaje. On cię po prostu wykorzystuje” – nalegała.