Mój narzeczony pojechał na sekretną wycieczkę z moją siostrą i rodziną. Kiedy wrócili, dom był już sprzedany. Spakowałam wszystko i przeprowadziłam się za granicę… z ostatnią niespodzianką czekającą na nich w e-mailu.

Moja narzeczona pojechała na sekretną wycieczkę z moją siostrą i członkami mojej rodziny. Kiedy wrócili, dom był już sprzedany. Spakowałem wszystko i wyjechałem za granicę.

Lał ulewny deszcz. Mam na myśli taki, który wali w okna, jakby chciał się włamać. Stałem w kuchni wiktoriańskiego domu, który zostawiła mi ciocia Betty, starannie nakładając na talerz wołowinę Wellington. To miała być uroczystość. Dwa lata od oświadczyn Bretta. Dwa lata planowania ślubu, który z dnia na dzień zdawał się być coraz droższy i bardziej skomplikowany.

W domu unosił się niesamowity zapach – wykwintne ciasto, aromatyczna wołowina i olej truflowy, który Brett podobno tak uwielbiał. Nakryłam do stołu sreberkami ciotki Betty, zapaliłam cienkie świece, a nawet kupiłam butelkę jego ulubionego caberneta, tego, który kosztował znacznie więcej niż powinna pokryć pensja farmaceuty w dzień powszedni.

Sprawdzałam godzinę w piekarniku, gdy zawibrował mój telefon. To był Brett. Wytarłam ręce o fartuch i kliknęłam „odbierz”, przywołując na twarz swój najpiękniejszy uśmiech.

„Hej, kochanie, jesteś na straconej pozycji. Wellington jest idealny. Otworzyłem wino, żeby nabrało powietrza”.

„Valerie. Hej”. Jego głos był urywany, przerywany szumem wiatru i czymś, co brzmiało jak komunikaty lotniskowe. „Słuchaj, kochanie, bardzo mi przykro. Coś wielkiego się wydarzyło z tym projektem komercyjnym w centrum miasta. Inwestorzy panikują. Muszę dziś wieczorem lecieć do Chicago”.