Mój syn sprzedał dom i dał mojej synowej 620 000 dolarów, żeby roztrwoniła je bez opamiętania, po czym pojawili się u moich drzwi z walizkami i zażądali, żeby się do mnie wprowadzić. Kiedy powiedziałam „nie”, zaczęła na mnie krzyczeć na podwórku przed wszystkimi sąsiadami. Tego samego dnia jeden telefon do mojego prawnika niepostrzeżenie wywrócił całe ich życie do góry nogami.

„Czy to ma znaczenie?” – warknął Lennox. „To były moje pieniądze do wydania”.

„Twoje pieniądze?” Słowa wyrwały mi się z ust, zanim zdążyłam je powstrzymać.

Terrence w końcu na mnie spojrzał.

„Mamo, proszę. Potrzebujemy tylko miejsca, żeby się gdzieś zatrzymać, dopóki nie staniemy na nogi”.

„Wstać na nogi?” powtórzyłem. „Terrence, właśnie miałeś ponad pół miliona dolarów. Jak to możliwe, że nie stoisz na nogach?”

„To skomplikowane” – mruknął.

Spojrzałam na syna i jego żonę, widząc ich wyraźnie, być może po raz pierwszy w życiu. Terrence, mój syn, którego wychowałam na odpowiedzialnego człowieka, który myśli, zanim coś zrobi, siedział bezdomny w moim salonie, mimo że właśnie zarobił więcej pieniędzy niż większość ludzi w życiu. A Lennox, który nie przepracował ani jednego dnia odkąd poślubił mojego syna, siedział tam w czymś, co wyglądało na nowiutki strój, prawdopodobnie kosztujący więcej niż mój miesięczny zasiłek z ubezpieczenia społecznego.

„Gdzie się podziały wszystkie te pieniądze, Lennox?” zapytałem ponownie, tym razem bardziej stanowczo.

Przewróciła oczami.

Mówiłem ci, że mam wydatki.

„Wydatki warte sześćset dwadzieścia tysięcy dolarów?”

„To nie twoja sprawa, Bessie.”

Coś we mnie pękło.