Mój syn zadzwonił i powiedział: „Mamo, przeprowadziliśmy się do innego stanu w zeszłym tygodniu. Zapomnieliśmy ci powiedzieć”. Zamarłem, w powietrzu zawisła cisza. „Dobrze, synu. Powodzenia” – odpowiedziałem spokojnie. Rozłączyłem się, otworzyłem laptopa i natychmiast wysłałem maila do mojego prawnika… z bardzo specjalnym załącznikiem…

Zadzwonił do mnie mój syn.

„Mamo, przeprowadziliśmy się do innego stanu w zeszłym tygodniu. Zapomnieliśmy ci powiedzieć.”

Zamarłem na pięć sekund.

Odpowiedziałem: „W porządku, synu. Powodzenia”.

Rozłączyłem się.

Otworzyłem laptopa i wysłałem maila do mojego prawnika, dołączając do niego bardzo specjalny załącznik.

Pięć sekund. Tyle wystarczyło, żeby zrozumieć, że moje życie właśnie rozpadło się na dwie części.

Głos Ryana brzmiał odlegle, niemal mechanicznie, jakby czytał scenariusz napisany dla niego przez kogoś innego.

Był wtorek po południu. Przyrządzałam pieczeń wołową, którą mój wnuk Matthew tak uwielbiał, gdy telefon zawibrował na kuchennym stole. Zobaczyłam imię mojego syna na ekranie i serce zabiło mi mocniej. Nie miałam od niego wieści od trzech tygodni.

„Mamo, dzwonię szybko, bo wychodzę” – zaczął, nawet nie pytając, jak się czuję. „Przeprowadziliśmy się do Austin w zeszłym tygodniu. Vanessa dostała tam niesamowitą pracę i, cóż… zapomnieliśmy ci powiedzieć. Wiesz, jak to jest. Wszystko poszło bardzo szybko”.

Zapomnieliśmy ci powiedzieć.