Moja córka napisała mi SMS-a o 3 nad ranem: „Mamo, moja teściowa nie chce, żebyś przyjechała świętować Boże Narodzenie z naszą rodziną, ma nadzieję, że to zrozumiesz”. To dom, na który sama wydałam 280 000 dolarów, żeby kupić go dla córki i jej męża. Spokojnie odpowiedziałam: „W porządku”. W Wigilię, kiedy cała rodzina radośnie bawiła się na pozornie idealnym przyjęciu, wszedł prawnik.

zo różni się od tego, co miałeś”.

„To tyle, na ile nas stać, mamo” – powiedział spokojnie Dawid. „Ale nie musiałaś do tego dopuścić. Gdybyś tylko…”

„Gdybym tylko miał co, mamo?” – zapytał. „Gdybym tylko zmusił panią Miller, żeby dała nam dom? Nie opowiadaj bzdur”.

„Chciałam dla ciebie tylko tego, co najlepsze”.

„Nie, mamo. Chciałaś jak najlepiej dla swojego wizerunku. Chciałaś się chwalić, że twój syn mieszka w dużym domu. Chciałaś mieć wszystko pod kontrolą. Chciałaś, żebyśmy z Sarą żyli według twoich standardów”.

„To nieprawda” – warknęła.

„Tak, to prawda. I dlatego straciliśmy wszystko”.

Pani Carol zdjęła okulary. Jej oczy błyszczały.

„Czy obwiniasz mnie za to?”

„Nie winię cię. Po prostu mówię ci prawdę” – powiedział David.

„Próbowałem ci tylko pomóc.”

„Próbowałeś nas kontrolować” – sprostował.

„Kontrola? Jestem twoją matką.”

„Jesteś moją matką, tak. Ale to nie daje ci prawa do braku szacunku dla mojej żony i jej matki”.

Jej wzrok zwrócił się na mnie, ostry, oskarżycielski.

„Ty” – powiedziała, wskazując na mnie palcem. „Ty za tym wszystkim stoisz”.