Moja córka oblała mnie gorącą kawą, gdy odmówiłem oddania jej syna.

Ale bardziej niż bezpieczeństwa finansowego, życzę Ci jasności i spokoju. Dobra materialne, które gromadzimy, są niczym w porównaniu z relacjami, które pielęgnujemy. Gorycz i urazy, które pojawiły się między nami w ostatnich dniach, nie są nie do pokonania. Wymagają jednak introspekcji i zmiany.

Przeprowadziłam się do miejsca, gdzie mogę odnaleźć spokój i gdzie nie jestem postrzegana jedynie jako środek do celu. To mały domek nad jeziorem, miejsce, w którym mogę myśleć, pisać i wspominać radości życia, zanim zostały przyćmione przez nieporozumienia.

Nie zamykam przed nami drzwi, Liso. Nigdy bym nie mógł. Ale chcę, żebyś zrozumiała, że ​​relacje opierają się na wzajemnym szacunku i zrozumieniu, a nie na zobowiązaniach. Mam nadzieję, że docenisz wartość tego, co mamy, ponad to, co można kupić za pieniądze.

Proszę, powiedz Travisowi, że bardzo go kocham. Młodość to czas nauki i mam nadzieję, że nauczy się, jak ważne są empatia i szacunek.

Jeśli kiedykolwiek zechcesz porozmawiać, odbudować się, uleczyć, moje drzwi będą zawsze otwarte. Do tego czasu dbaj o siebie i pamiętaj, że jesteś kochany.

„Zawsze kocham Cię,
Mamo”

Lisa usiadła, przytłoczona ciężarem słów matki. Zaczęły płynąć łzy, których nie pozwoliła sobie wylać – mieszanina żalu i tęsknoty. Uświadomiła sobie, że jedyna osoba, która była dla niej nieustającym źródłem miłości i wsparcia, jest teraz oddalona o mile, nie z powodu odległości, ale z powodu braku zrozumienia i szacunku.

Dom, teraz należący do niej, wydawał się zimnym dziedzictwem, przypomnieniem ciepła i miłości, które uważała za coś oczywistego. Ale jednocześnie był to również druga szansa – szansa na naprawienie sytuacji, nawiązanie kontaktu i odbudowanie mostów, które tak niedbale spalono.