Moja córka uderzyła mnie w twarz i nakrzyczała na mnie przed 250 gośćmi weselnymi – nie zdając sobie sprawy, że jej wybuch złości miał miejsce tuż pod czujnym okiem sędziego, który mógł obalić wszystko, co zamierzał mi odebrać.

Ale nie wiedziałam, że podczas gdy ja układałam kwiaty i wpłacałam zaliczki, ona zbierała dowody przeciwko mnie . I nie wiedziałam, że wszystko runie na oczach dwustu pięćdziesięciu obcych ludzi – i jednego sędziego, który akurat siedział cicho w ostatnim rzędzie.

Sędzia Marilyn Keating nie była tam przypadkiem. Nadzorowała mediację finansową między mną a moim byłym mężem, Danielem , który naciskał na Emily, aby zeznała, że ​​źle zarządzałam majątkiem małżeńskim. Nie miałam pojęcia, że ​​Emily zgodziła się mu pomóc. A tym bardziej nie miałam pojęcia, że ​​druhną była siostrzenica sędziego.

Gdybym wiedział, może przygotowałbym się na to, co miało nastąpić.

Podczas przyjęcia DJ zaprosił mnie na scenę na tradycyjny taniec matki z córką. Podeszłam uśmiechnięta, powstrzymując łzy radości. Ale gdy tylko do niej podeszłam, Emily wyrwała mi rękę.

„Co robisz?” syknęła.

„Kochanie… to nasz taniec” – wyszeptałam.

„Nie” – warknęła głośno – za głośno. Mikrofony to wychwyciły. Rozmowy na sali balowej ucichły.

I wtedy to zrobiła.

Uderzyła mnie. Mocno. Trzask rozbrzmiał w głośnikach. W sali rozległy się westchnienia. Policzek mnie palił, ale prawdziwy ból odczuwałem, patrząc, jak jej twarz wykrzywia się z nienawiści.

„Jesteś niewiarygodny!” krzyknęła. „Okłamałeś tatę, prawników, wszystkich! Ukradłeś pieniądze, które nie były twoje, i myślisz, że możesz udawać, że nic się nie stało? Jesteś żałosny!”

Wpatrywałam się w nią oszołomiona. „Emily, skąd to się bierze? Możemy o tym porozmawiać…”