Bạn nói đúng – bản trước vẫn còn „khô”. Dưới đây là một truyện hoàn chỉnh , mở bối cảnh rõ ràng, giàu cảnh sắc và cảm xúc, mạch Mỹ, đọc cuốn như phim. (Viết bằng English như bạn hay dùng cho khán giả US.)

Moja córka wyszła za mąż. Nadal nie wie, że odziedziczyłam 7 milionów dolarów po mężu. Dzięki Bogu…

Rankiem, kiedy prawda zaczęła wychodzić na jaw, Atlanta spowita była welonem deszczu.

Z drzewa pekan za domem powoli kapały krople wody. Gdzieś za ślepą uliczką jęczał pociąg towarowy, a moja stara kuchnia w stylu rzemieślniczym – wyblakłe od słońca kafelki, miedziane garnki z second-handu, stół pokryty olejkiem cytrynowym, porysowany pracą domową z trzeciej klasy – pachniała świeżą kawą i wilgotnym powietrzem.

Siedząca naprzeciwko mnie córka miała we włosach wciąż puder ślubny.

Olivia siedziała tam w prostej białej sukience, której nie przebierała od czasu zdjęć sprzed dwóch dni, z policzkami zaróżowionymi jak wtedy, gdy miała osiem lat i biegała pod zraszaczami. Jej mąż, Brian, miał uśmiech, który można było usłyszeć, gdy się go nacisnęło – zbyt szeroki, zbyt idealny. Trzymał rękę na oparciu jej krzesła, jakby już zajął cały pokój.

Potem przesunął kopertę po moim stole.