Moja mama powiedziała, że Święta są „zbyt chaotyczne” dla mnie i moich dzieci. Potem zobaczyłam jej transmisję na Facebooku: przyjęcie z sąsiadami, obcymi ludźmi i byłym mężem mojej siostry. Jej podpis? „Tak wdzięczna za naszą wybraną rodzinę.” Moje dzieci widziały wszystko. Wtedy straciłam panowanie nad sobą.

Telefon zadzwonił trzy dni przed Świętami.

Siedziałam na podłodze w salonie, otoczona rolkami papieru do pakowania i słodkim zapachem sosny, słuchając, jak moje dzieci, Abigail i Cameron, bawią się, kłócąc o to, która ozdoba jest lepsza.

To miały być nasze pierwsze Święta jako nowa, mała rodzina po rozwodzie.

Byłam zdeterminowana, by były idealne, by choć na jeden dzień osłonić ich przed bólem rozpadającego się domu.

Zobaczyłam „Mama” na ekranie i odebrałam z uśmiechem, gotowa potwierdzić, kto przyniesie zapiekankę z zielonej fasolki.

„Cześć, kochanie,” powiedziała mama. Jej głos brzmiał inaczej. Napięty. W ogóle nie świątecznie.

„Hej! Co słychać? Mam już przygotowaną zapiekankę i wzięłam te bułeczki, które lubisz.”

Pauza. Cisza tak ciężka, że wnika w żołądek, zabierając ze sobą całe ciepło. „Cóż, Michelle… twój ojciec i ja rozmawialiśmy. I myślimy, że może lepiej, jeśli ty i dzieci… cóż, jeśli w tym roku odpuścicie sobie wigilijną kolację.”

Mrugnęłam, trzymając w ręce szeleszczący papier świąteczny. Mój mózg nie mógł ułożyć słów. „Przepraszam, co?”

„To tylko… był taki chaotyczny rok, z twoim rozwodem i wszystkim.” Jej głos był fałszywie łagodny, taki, którego używa, gdy ma zamiar zadać cios, uważając, że to dla mojego dobra.

„Dzieci zachowywały się… wiesz, problematycznie. Pomyśleliśmy, że to może być za duży stres dla wszystkich. Może lepiej, jeśli utrzymamy wszystko w prostocie.”

Zachowywały się problematycznie? Moje dzieci były aniołami.

Cameron, mój sześcioletni syn, tęsknił za tatą. Abigail, moja ośmioletnia córka, stała się cichsza, jej zwykły blask przygasł przez zamieszanie. Radziły sobie lepiej niż większość dorosłych, których znałam.

„Mamo, dzieci są w porządku,” powiedziałam, a głos miałam niebezpiecznie spokojny.

„Właściwie bardzo cieszą się na Święta u ciebie. Rozmawiamy o tym od tygodni.”

„Wiem, kochanie, ale… twoja siostra Rebecca uważa, że może to być dla nich trudne.”

Złapałam oddech. Rebecca.