Moja siostra oskarżyła mnie o kradzież naszyjnika tylko po to, żebym wyszła na kłamcę. Rodzice wyrzucili mnie z domu, ale nie wiedziała, że ​​opłacam jej czesne i rachunki. Więc położyłam kres temu wszystkiemu i opuściłam dom. Co się stało później?

Moja siostra oskarżyła mnie o kradzież jej naszyjnika tylko po to, żebym wyglądała na kłamcę, a potem rodzice mnie wyrzucili.

Moja siostra oskarżyła mnie o kradzież naszyjnika tylko po to, żebym wyszła na kłamcę. Rodzice mnie wyrzucili, ale nie wiedziała, że ​​opłacam jej czesne i rachunki. Więc przestałam i wyszłam. Ciąg dalszy nastąpi…

Moja siostra oskarżyła mnie o kradzież naszyjnika tylko po to, żebym wyszła na kłamczuchę. Rodzice wyrzucili mnie z domu, ale nie wiedziała, że ​​opłacam jej czesne i rachunki. Więc położyłam kres temu wszystkiemu i odeszłam. Co się stało później? Nazywam się Rebecca Martinez, urodziłam się w 2008 roku. I do zeszłego miesiąca myślałam, że rodzina to…

Co wydarzyło się później?

Wspieraliśmy się nawzajem bez względu na wszystko. Potem moja siostra Olivia oskarżyła mnie o kradzież naszyjnika za 8000 dolarów, a moi rodzice uwierzyli jej bez wahania. Słowa mojego ojca wciąż dźwięczą mi w głowie: „Jeśli zamierzasz kłamać nam prosto w oczy, to wylatujesz z mojego domu!”. Nie mieli pojęcia, że ​​potajemnie spłacam ich kredyt hipoteczny, rachunki i, tak, całe czesne Olivii.

Rodzina jest na zawsze

Dorastanie jako najstarszy członek rodziny Martinezów wiązało się z pewnymi oczekiwaniami. Moi rodzice, Miguel i Anna Martinez, zawsze podkreślali nadrzędne znaczenie więzi rodzinnych. „Rodzina jest na zawsze” – mawiał mój ojciec przy niedzielnych obiadach. „Kiedy wszystko inne znika, więzy krwi pozostają”. Te słowa stały się moją mantrą przez całe dzieciństwo i wczesną dorosłość, wpływając na każdą moją decyzję.

Nasza czteroosobowa rodzina mieszkała w skromnym domu na przedmieściach Connecticut, który moi rodzice kupili w czasach dobrobytu. Mój ojciec był właścicielem prosperującej firmy budowlanej, zatrudniającej do piętnastu osób. Mama pracowała jako asystentka administracyjna w lokalnym liceum, co zapewniało jej stały, choć skromny dochód. Nie byliśmy bogaci, ale żyliśmy na tyle wygodnie, że w dzieciństwie niczego mi nie brakowało.

Wszystko się zmieniło

Wszystko zmieniło się podczas recesji w 2008 roku. Firma mojego ojca mocno ucierpiała, gdy kilku dużych klientów zbankrutowało, pozostawiając go z setkami tysięcy dolarów długu. W ciągu osiemnastu miesięcy musiał zwolnić wszystkich pracowników i ostatecznie sam ogłosić upadłość. Wstyd po tej porażce dręczył go. I chociaż znalazł pracę jako brygadzista w innej firmie, jego dochody spadły o ponad połowę.

Katastrofa finansowa nie wystarczyła